"လူ႔ဘဝ၏ ေအာင္ျမင္တိုးတက္ျခင္း သို႔သြားရာ ေလွခါး (၃၀)"

၁။ ကတိအေပးနည္းပါေစ။
၂။ အမွန္ကို အျမဲေျပာပါ။
၃။ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းထားရွိပါ။
၄။ သူတစ္ပါး မေကာင္းေၾကာင္း ဘယ္အခါမွ မေျပာႏွင့္။
၅။ မိမိ၀င္ေငြႏွင့္ ေလာက္ငွေအာင္ သံုးစြဲပါ။ွ
၆။ မိမိ၏ဘယ္လုပ္ငန္းတြင္မဆို ကြ်မ္းက်င္မႈရိွပါစ။
၇။ မူးယစ္ေစသည့္ အရာမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၈။ သဒၶါမေရာက္မီ တရားမွ်တမွဳ ရွိပါေစ။
၉။ ေလာင္းကစားမွဳကို လံဳး၀ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၁၀။ လွ်ိဳ႕၀ွက္သင့္သည္ကို မေပါက္ၾကားပါေစႏွင့္။
၁၁။ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းျခင္းမြန္သည္သာ ဘဝ၏ေအာင္ျမင္တိုးတက္ျခင္းကိုျဖစ္ေစသည္။
၁၂။တတ္ႏိုင္ပါက ေခ်းငွားမွဳအား ဘယ္ေသာအခါမွ မျပဳပါႏွင့္။
၁၃။ သင္၏ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ျခင္းသည္ သင့္၏ေက်နပ္မႈနွင့္လုပ္ငန္းအေပၚမွာမူတည္ပါလိမ့္မယ္
၁၄။ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမွဳကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အေလာသံုးဆယ္မျပဳလုပ္သင့္။
၁၅။ သူတစ္ပါးအား ေျပာဆုိရန္ရွိလွ်င္ ထုိသူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရ်္ေျပာပါ။
၁၆။ မယားတစ္ေယာက္ကို လုပ္ေၾကြးႏိုင္မွ ထိမ္းျမားမဂၤလာ ျပဳသင့္ရာသည္။
၁၇။ ၾကီးလာသည့္အခါ သံုးစြဲႏိုင္ရန္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ေခၽြတာစုေဆာင္းရာ၏။
၁၈။ အေပၚယံသာယာမႈကိုၾကည့္၍ အေပ်ာ္အပါးမ်ားအားမလိုက္စားသင့္
၁၉။သူတစ္ပါးတို႔အားကူညီရာတြင္ ကဲ့ရဲ့ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်မႈကုိဂရုမစိုက္သင့္။
၂၀။ ေကာင္းေသာစိတ္ထားျခင္း၊ေကာင္းေသာစကား ဆိုျခင္းသည္ မြန္ျမတ္ျခင္းျဖစ္၏။
၂၁။ မွန္မွန္ကန္ကန္ႏွင့္ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္တိုးတက္ျခင္းသည္ထုိက္တန္ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္၏။
၂၂။ ညအိပ္ယာ၀င္သည့္အခါတစ္ေန႔တာလုပ္ေဆာင္ခဲ့သမွ်ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျခင္းသည္
ေနာက္ေန႔လုပ္ေဆာင္ရမည့္အလုပ္အတြက္ တိက်မႈကိုျဖစ္ေစ၏။
၂၃။ သင့္အျပဳအမူေဆာင္ရြက္ခ်က္မွလြဲရ်္ သင့္အက်င့္စာရိတၱကိုထိခိုက္ေစမည့္အေၾကာင္းမရိွနိင္။
၂၄။ အလုပ္တစ္ခုကို စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ သံုးသပ္ၿပီးမွအေကာင္အထည္ေဖၚရာ၏။
၂၅။ အလုပ္ႏွင့္ဘယ္အခါမွ ကင္းကြားမႈမျဖစ္ေစပဲ လက္မ်ားကိုအက်ိဳးရွိစြာအသံုးခ်ပါ။
၂၆။ကိုယ့္အက်ိဳးသာၾကည့္ၿပီး သူတစ္ပါးအက်ိဳးမၾကည့္ေသာသူမ်ားအားမိတ္ေဆြအျဖစ္မျပဳသင့္။
၂၇။အက်င့္စရိုက္ၾကမ္းတန္းသူမ်ားနွင့္အတူတကြမေနသင့္။
၂၈။ၾသဇာအားဏာရိွသူေသာ္ျငားလည္း ယုတ္မာရက္စက္လူမဆန္သူမ်ားနွင့္ေဝးေဝးေနသင့္၏။
၂၉။သူေတာ္မဟုတ္သူယုတ္တို႔နွင့္ကင္းကင္းေနက ကိုယ္ စိတ္နွစ္ျဖာခ်မ္းသာရ၏။
၃၀။ကိုယ့္အက်ိဳး သူ႔အက်ိဳး မွ်မွ်တတေဆာင္ရြက္ျငားက မိတ္ေကာင္းသဟာေပါၾကြယ္ပါ၏။





မွတ္ခ်က္။ ။http://goldenmyanmarparadise.ning.com/profiles/blog/show?id=5620648%3ABlogPost%3A406930&xgs=1&xg_source=msg_share_post ကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

"လူေတြရဲ႕ ကဲြျပားျခားနားတဲ႕ အခ်က္ေလးမ်ား"

ခင္ပြန္း
တစ္ခါတေလမွာ သူဟာ ကေလးဆိုးၾကီးနဲ႔ တူတတ္တယ္။
ရံုးဝတ္စံုကို ခြ်တ္ျပီးေနာက္ သူ႔ပံုစံကို တစ္မ်ဳိးေျပာင္းခြင့္ေပးလိုက္ပါ။
သြားတိုက္ေဆးဗူးကို လံုေအာင္မပိတ္တတ္တဲ့ သူ႔ကို ေဗြမယူပါနဲ႔။
သြယ္ဝိုက္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ သတိေပးမွ ကုိယ့္ေမြးေန႔ကို မွတ္မိတတ္တဲ့သူ႔ကို
ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးပါ။တကယ္ေတာ့... သန္မာထြားၾကိဳင္းတဲ့ သူ႔ခႏၶာေအာက္က အသဲႏွလံုးတစ္စံုဟာ
ကိုယ့္ဆီက ခြင့္လြတ္နားလည္မႈ နည္းနည္းနဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြကို လိုအပ္ေနပါတယ္။

ဇနီး
သူ႔ဆီမွာ ကိုယ္ေတာင္းဆိုတဲ့အရာေတြက ကိုယ့္မိခင္ဆီ ကိုယ္ေတာင္းဆိုတဲ့အရာလို
သဘာဝက်ပါသလား?
တစ္ျခားက႑ကေန ပါဝင္ၾကည့္ပါ။
တစ္ခါတေလ ကေလးႏို႔ပုလင္းကို ကိုင္ၾကည့္ပါ။
တစ္ခါတေလ မီးဖိုေခ်ာင္ဝင္ၾကည့္ပါ။
လိုအပ္တဲ့ ဆန္၊ ဆီ၊ ဆားအျပင္ ဂရုစိုက္မႈ၊ နားလည္မႈနဲ႔
ခ်ဳိျမိန္တဲ့ စကားေတြ သူ႔ကိုနည္းနည္း ပိုေပးလိုက္ပါ။

သားသမီး
ေသးငယ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုလက္ဖဝါးၾကီးမ်ဳိး
ျဖစ္ႏိုင္မလဲ?Child
ရီပို႔ကတ္ေပၚက အမွတ္ေတြကို သူ႔ဆီက ကိုယ္ေတာင္းဆိုသလို ပတ္ဝန္းက်င္၊
သဘာဝတရားေတြကို သူခံစားတတ္ေအာင္ သင္ေပးပါ။
စိတ္ဓာတ္ေတြ သန္မာၾကံ့ခိုင္ေအာင္ သင္ေပးသလို ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့
ႏွသားသားတစ္စံု ရွိသင့္ေၾကာင္းလည္း ေျပာျပပါ။
သူၾကီးျပင္းရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ လမ္းညႊန္ဆံုးမသူအျဖစ္ အေဖာ္ျပဳေပးပါ။

မိဘ
အခ်ိန္မီေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ တန္ဖိုးထားပါ။
ကိုယ့္သားသမီးေတြရဲ႕ ငိုသံက ကိုယ့္မိဘေတြရဲ႕ သက္ျပင္းခ်သံထက္
ပိုၾကင္နာမႈရခဲ့ပါတယ္။
သားသမီးေတြ ေက်ာင္းလြတ္တဲ့အခ်ိန္ကို
ကိုယ္မေမ့ေပမယ့္
ကိုယ္အိမ္ျပန္ခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္ေနတတ္တဲ့ မိဘေတြရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈကိုေတာ့
ကိုယ္လွ်စ္လွ်ဴရွဴမိတတ္တယ္။
ေလာဘရမၼက္ရဲ႕ ေတာင္းဆိုမႈကို ဥစၥာပစၥည္းေတြက မျဖည့္တင္းေပးႏိုင္ပါဘူး။
အေရးၾကီးတာက မိဘေတြကို ကိုယ့္ရဲ႕အခ်ိန္ေတြ နည္းနည္းပိုေပးဖို႔ပါပဲ။

ေမာင္ႏွမ
stand by me ကိုယ့္ဖက္မွာပဲ
သူရွိေနခဲ့တယ္။
အေဖက အစ္ကို႔ကို ပိုအလိုလိုက္တယ္လို႔ ထင္ခဲ့တယ္။
အေမက ညီမေလးကို ပိုခ်စ္တယ္လို႔ ထင္ခဲ့တယ္။
တကယ္ေတာ့... လက္ဖဝါးခ်င္းပါပဲ၊ ေသြးရင္းေတြပါပဲ
ကိုယ္လိုအပ္ခ်ိန္မွာ သူတို႔က ကိုယ္ဖက္မွာ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။


ခ်စ္သူ
အခ်စ္က တစ္လမ္းသြားမဟုတ္ပါဘူး။
ေရာင္ျပန္ဟပ္တတ္ပါတယ္။
ကိုယ္ေပးဆပ္သေလာက္ ျပန္ရတာပါပဲ။
စိတ္ဆိုးခ်ိန္မွာ သူ(သူမ)ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို ရွာၾကည့္ပါ။
မေက်နပ္ခ်ိန္မွာ သူ(သူမ)ရဲ႕ အနစ္နာခံခဲ့တာကို သတိရပါ။
ေအးစက္ခ်ိန္မွာ သူ(သူမ)ရဲ႕ ေႏြးေထြးမႈကို အမွတ္ရပါ။
ေပးဆပ္ျခင္းကို ႏွစ္ေယာက္စလံုးနားလည္ခဲ့ရင္ အခ်စ္က ထာဝရတည္တံ့ပါတယ္။
ႏွလံုးသားခ်င္းထပ္ျပီး ႏွစ္ေယာက္အတူ ခ်စ္ဖို႔ရာ မလြယ္ကူပါဘူး။
လမ္းခဲြတဲ့စကားကို လြယ္လြယ္ကူကူ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔။


ဒီပုိ႔စ္ေလးကေတာ႕ ဘာသာေရး၊စိတ္အင္အားနဲ႔ ဘာမွေတာ႕ မသက္ဆိုင္ပါဘူး။ဒါေပမဲ႔ ဒီပို႔စ္ေလးကို သင္ဖတ္ၿပီး သင္႕ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု က်န္ခဲ႔မယ္ ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ ေက်နပ္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။http://goldenmyanmarparadise.ning.com/profiles/blog/show?id=5620648%3ABlogPost%3A405903&xgs=1&xg_source=msg_share_post မွ ကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

"ဘ၀ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနနည္း"

၁။ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာထက္ ေပးကမ္းလိုက္ပါ။
၂။ သင္ႏွင့္ေလေပးေျဖာင့္သူကို လက္ထပ္ပါ။
၃။ ႀကားသမွ်မယံု၊ ရိွသမွ်မသံုး၊ အိပ္ခ်င္သေလာက္မအိပ္ပါႏွင့္။
၄။ “မင္းကိုခ်စ္တယ္ ”ဟု အေလးအနက္ေျပာပါ။ (ဒါကုိသူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက်င့္သံုးၾကည့္ေနာ္.)
၅။ “စိတ္မေကာင္းပါဘူး” ဟု ထိုသူ၏မ်က္လံုးကို ႀကည့္ျပီးမွေျပာပါ။
၆။ အနည္းဆံုးေျခာက္လေစ့စပ္ျပီးမွ လက္ထပ္ပါ။
၇။ ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္တတ္တာကို ယံုပါ။
၈။ သူမ်ား၏မွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္မ်ားကို ျပက္ရယ္မျပဳပါႏွင့္။
၉။ နက္နက္ရႈိင္းရိႈင္းခ်စ္ျမတ္ႏိုးပါ။
၁၀။ တရားသျဖင့္ ျငင္းခံုပါ။
၁၁။ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ႀကည့္ျပီး အကဲမျဖတ္ပါႏွင့္။
၁၂။ ျဖည္းျဖည္းေျပာပါ။ လွ်င္ျမန္စြာ စဥ္းစားပါ။
၁၃။ မေျဖခ်င္သည့္ေမးခြန္းကို ေမးလွ်င္“ဘာလို ့သိခ်င္တာလဲ” လို႕ ျပံဳူးျပံဳးေလးေမးလုိက္ပါ.
၁၄။ ထူးကဲေသာခ်စ္ျခင္းႏွင့္ေအာင္ျမင္မႈမ်ားမွာ နက္ရိႈင္းေသာစြန္ ့စားမႈ ပါေနသည္ကို သတိရပါ။
၁၅။ ဆံုးရံႈးရခ်ိန္တြင္ သင္ခန္းစာယူပါ။
၁၆။ သေဘာထားကဲြလဲြမႈေႀကာင့္ ႀကီးမားေသာခင္မင္ရင္းႏွီးမႈကို မထိခိုက္ပါေစႏွင့္။
၁၇။ အမွားလုပ္မိေႀကာင္းသိသိခ်င္း ျပင္ဆင္ဖို ့ႀကိဳးစားပါ။
၁၈။ တယ္လီဖုန္းေကာက္ကိုင္ခ်ိန္မွာ ျပံဳးေနပါ။
၁၉။ တစ္ခ်ိဳ ့အခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ကိုယ္တည္းေနပါ။
၂၀။ တစ္ေယာက္ရဲ႕အမွားကို တစ္ေယာက္က ေထာက္ျပေပးပါ။
၂၁။
အထင္လြဲတာ ၊ စိတ္ေကာက္တာမ်ိဳး အတတ္ႏွိုင္ဆံုးမလုပ္မိေအာင္ ေရွာင္ပါ။
၂၂။
တေန ့ကိုမိနစ္အနည္းေတာ့ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာကိုလုပ္ေပးပါ။



မွတ္ခ်က္။ ။ http://www.myanmarfamily.org/forum/showthread.php?t=16521 ကူးယူေဖာ္ၿပသည္။

"မမီွဘူးဆိုတာ မလိုက္လို႔ပါ"

ကၽြန္ေတာ္ တင္းနစ္ ကစားေနတာကို ေဖေဖက ပထမဦးဆံုး လာၾကည္႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္႕ကစားဟန္အတိုင္း သြက္သြက္လက္လက္ ကစားျပတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔
တတိယ ကစားတဲ႔ သူတစ္ေယာက္က အေတာ္ ကၽြမ္းက်င္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္
ကၽြန္ေတာ္႕ကစားေနၾက အတိုင္း ကစားရင္းကို သူ႔ရဲ႕ လက္ျပန္ေဘာေတြက ကၽြန္ေတာ္
လြတ္ေနတဲ႔ ေနရာေတြကို တဖြဲဖြဲက်တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေျပးအလႊားလိုက္ရင္လည္း
မမွီႏိုင္တဲ႔ ေနရာေတြ။ လိုက္လို႔ မမွီႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ႔ ေနရာေတြ ဆိုေတာ႔
ကၽြန္ေတာ္လည္း အေသအေၾက မလိုက္မိဘူး။ ဒါနဲ႔ ပြဲျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္
ႏွစ္ပြဲျပတ္နဲ႔ ရံႈးတယ္။

ေဖေဖ လာၾကည္႔ေတာ႔မွ ဘယ္ကမွန္း မသိတဲ႔ ကိုယ္႕ထက္ အတန္းၾကီးက လူတစ္ေယာက္ကို
ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ ရံႈးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ျပီး မေက်နပ္။ ဒီလူကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္
တစ္ေန႕ ႏိုင္ေအာင္ ကစားမယ္ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲမွာ မွတ္ထားလိုက္တယ္။ ေဖေဖနဲ႔
အိမ္ျပန္လာေတာ႔ ေဖေဖက လမ္းမွာ ဘာမွ ေသခ်ာ မေျပာဘူး။ သူ႕ဖာသာ ေအးေဆး
ေလွ်ာက္လာတယ္။ ေဖေဖ ဘာမွ မေျပာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္လာတယ္။
တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္ တင္းနစ္ကစားတာ ေဖေဖ ပထမဦးဆံုး လာၾကည္႔တဲ႔ ပြဲ။ ေဖေဖ
တစ္ခုခုေတာ႔ ေျပာဖို႔ ေကာင္းတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေဖေဖ လာၾကည္႔တဲ႔ ပြဲမွ ႏွစ္ပြဲျပတ္နဲ႔ ရံႈးရတယ္လို႔။ ဒီလူရဲ႕
ရုိုက္ခ်က္ေတြက အသာေလးဆိုေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ လိုက္လို႔ မမွီႏိုင္တဲ႔ ေနရာေတြကို
သူက သူရဲ႕ လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပို႔သြားတာ။ ဟူး...ဒီရုိက္ခ်က္ေတြ
ျပန္ေတြးရင္း ကၽြန္ေတာ္ ေဘးနားက ေဖေဖ႕ကို တစ္ခုခု ေျပာခ်င္တယ္။ ေဖေဖရဲ႕ဘာမွ
မေျပာပဲ တိတ္ဆိတ္ေနတာကလည္း ကၽြန္ေတာ္႕ကို ပိုျပီး အေနရခက္ေစတယ္။ ဒါေၾကာင္႔
ေဖေဖ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ စကားစလိုက္တယ္။

“ ဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကစားတဲ႔သူက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ေနာ္ ေဖေဖ။ သားမမွီတဲ႔
ေနရာေတြကို သူ႕ရဲ႕ လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္နဲ႔ သူရိုက္ျပီး ကစားသြားတာ။ ”

ကၽြန္ေတာ္ ေျပာတာကို ေဖေဖက နားေထာင္ျပီး...

“ သူ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာလည္း ဟုတ္တယ္။ သူရဲ႕ လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္ေတြ ေကာင္းတယ္
ဆိုတာလည္း ဟုတ္တယ္။ သူက သားလြတ္ေနတဲ႔ ေနရာေတြကို ရုိက္တယ္ ဆိုတာလည္း ဟုတ္တယ္။
ဒါေပမဲ႔ တစ္ခုေတာ႔ မဟုတ္ဘူးသား။ ”

“ ဗ်ာ...၊ ဘာလဲ ေဖေဖ။ ”

“ ဘာလဲ ဆိုေတာ႔ သူ႕ရိုက္ခ်က္ေတြကို လိုက္ဆယ္ဖို႔ သားက မမွီဘူးလို႔ ေျပာတာေလ။
တကယ္ေတာ႔ သူ႕ရိုက္ေတြ ေကာင္းတယ္ ။ သားလြတ္ေနတဲ႔ ေနရာကို လိုက္ရိုက္တယ္
ဆိုတာလည္း ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ သားရယ္ ၊ သားေသခ်ာ စဥ္းစားပါဦး။ တင္းနစ္ ရိုက္တယ္
ဆိုတာ သူမ်ား ဟာကြက္ လြတ္ကြက္ ဆီကို ရိုက္ရတာ မဟုတ္လား။

တကယ္ေတာ႔ ဒီေန႕ သူရဲ႕ ရိုက္ကြက္ေတြ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာထက္ ငါ႔သားက
သူရိုက္လိုက္တာေတြ ငါ မမွီတဲ႔ ေနရာကို ေရာက္ေနပါလား ဆိုျပီး မလိုက္လို႔ ဒီေန႕
သား ရံႈးရတာပါ။ ”

ေဖေဖ ဒီလို ေျပာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း အံ့ၾသသြားျပီး . .

“ မဟုတ္ဘူးေလ.ေဖေဖ။ သူ႕ရိုက္တာေတြကို သားမွ မမွီတာေလ။ ”

ဒီေတာ႔ ေဖေဖက ျပံဳးၾကည္႔ျပီး. . .

“ ဟုတ္တယ္။ ငါ႕သားစိတ္ထဲမွာ ဒါကေတာ႔ မမီွပါဘူးလို႔ ရွိေနတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင္႔
မလိုက္တာ။ မလိုက္ေတာ႔ မမွီဘူး။ မမွီဘူးလို႔ ထင္ေနေတာ႔ မလိုက္ျဖစ္ဘူး။ ဒါေၾကာင္႔
ငါ႔သား ရံႈးခဲ႔တာပဲ။ တကယ္ေတာ့ “ မမီွဘူးဆိုတာ မလိုက္လို႔ပါ။ ” တကယ္လို႔
ငါ႕သားသာ ဒီေဘာလံုးကို မီွရမယ္ ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔ လိုက္ၾကည္႔စမ္းပါ။ ဒီေဘာလံုး
ရပ္ေနသလို ငါ႔သားဆီက စြမ္းအင္ေတြ ထြက္လာျပီး မွီလာပါလိမ္႕မယ္။

မမွီႏိုင္ဘူး ထင္ေနသ၍ေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မီွလာလိမ္႕မယ္ မဟုတ္ဘူး. . သား။ ငါ မီွရမယ္
ဆိုတဲ႔ စိတ္နဲ႔ လိုက္ၾကည္႔စမ္းပါ။ မွတ္ထားသား ဘယ္အရာ မဆို *“ မမွီဘူးဆိုတာ
မလိုက္လို႔ပါ။ ”* ”

ေဖေဖ ဒီလို ေျပာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ လက္မခံခ်င္ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဘာမွ ေတာ႔
ျပန္မေျပာျဖစ္ပဲ အိမ္ေရာက္လာခဲ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီညက တစ္ညလံုး
အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႔ပါ။ တစ္ညလံုး စဥ္းစားေနခဲ႔တယ္။ ငါ တကယ္ကို မမွီတာလား ။
မမွီဘူးထင္ျပီး မလိုက္ျဖစ္တာလား ၊ ေဖေဖ ေျပာသလိုေရာ တကယ္လား။ ကၽြန္ေတာ္
ကစားခဲ႔တဲ႔ တင္းနစ္ပြဲေတြ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတြးၾကည္႔တယ္။ ဒီေန႕ ကစားတဲ႔ ပြဲကို
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတြးၾကည္႔တယ္။ ေဖေဖ ေျပာတာ အမွန္ပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။

မမီွႏိုင္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ေနတာက ကၽြန္ေတာ္႕ကို
တင္းနစ္ေဘာလံုးေနာက္ကို မလိုက္ပဲ အရံႈးပြဲေတြနဲ႔ ေတြ႕ေစခဲ႔ပါလားလို႔လည္း
ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕လာခဲ႔တယ္။ တကယ္လုိ႔ ငါ အားစိုက္လိုက္ရင္ မွီခ်င္မွီလာႏိုင္တယ္
ဆိုျပီးလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။ ငါ.မီွေအာင္ လုိက္ၾကည္႔မယ္ လို႕လည္း
ကၽြန္ေတာ္ သံဓိဌာန္ခ်မိတယ္။

ေနာက္ေန႕ကစျပီး ေဘာလံုးနားေရာက္ေတာ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ ရိုက္ခြင္႔မရပဲ
ေခ်ာ္ခ်င္ေခ်ာ္သြားပါေစ ကၽြန္ေတာ္ ေဘာလံုးေနာက္ကို အားစိုက္ျပီး လိုက္ခဲ႔တယ္။
ဒီေတာ႔ အရင္က ကၽြန္ေတာ္ မမီွႏိုင္ပါဘူးဆိုတဲ႔ ေဘာလံုးေလးေတြကို ကၽြန္ေတာ္
လက္တစ္ကမ္း အမွီမွာ လိုက္ျပီး ရိုက္ႏိုင္လာတယ္။ ေနာက္ဆံုး မမွီဘူးဆိုရင္လည္း
ကၽြန္ေတာ္႕အတြက္ သက္လံုေကာင္းလာခဲ႔တယ္။

ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႕ကို လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္ေတြနဲ႔ လြတ္ေနတဲ႔ ေနရာေတြကို ရိုက္ခဲ႔ျပီး
ႏွစ္ပြဲဆက္ ရံႈးေစခဲ႔တဲ႔ အတန္းၾကီးက ေက်ာင္းသားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေတြ႕ေတာ႔
သူ႕ရဲ႕ ရိုက္ခ်က္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အတင္းလိုက္တယ္။ တကယ္ကို အံ့ၾသစရာပါပဲဗ်ာ.
အရင္က မမွၤီပါဘူးဆိုျပီး လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႕လြတ္ကြက္ေနရာ
ရိုက္ခဲ႔သူကို ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ပြဲျပတ္ ၊ အမွတ္ျပတ္နဲ႔ အႏိုင္ရခဲ႔ပါတယ္။

ဒီတစ္ပြဲထဲမွာ မဟုတ္ပါဘူး.။ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ဆက္ရိုက္သမွ် ပြဲေတြကိုလည္း
ကၽြန္ေတာ္ မမွီဘူးဆိုတာ မျဖစ္ေအာင္ ေဘာလံုးေနာက္ အားစိုက္ျပီး ေလအဟုန္ကဲ႔သို႔
ကၽြန္ေတာ္ လိုက္တယ္။ ေဘာလံုးေနာက္ လို္က္သူ ေဘာလံုးရတာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔
ကၽြန္ေတာ္႕မွာ လြတ္ထြက္သြာတယ္ ဆိုတဲ႔ ေဘာလံုး ရွားလာသလို ကၽြန္ေတာ္လည္း
အဆင္႔ေတြ တတ္ျပီး ကမာၻ႕ခ်န္ပီယံ ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္႕ကို ခ်န္ပီယံ ျဖစ္ေစတဲ႔ အရာက ဘာလဲ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္႕မွာ ေျပာစရာ
စကားတစ္ခြန္းကိုပဲ ထုတ္ျပရမွာပါ။

“ မမွီဘူး ဆိုတာ မလိုက္လို႔ပါ။ ”

ဒီေကာင္ေလးကေတာ႔ စပိန္ႏိုင္ငံကို ကိုယ္စားျပဳျပီး ကမာၻ႕ခ်န္ပီယံ ျဖစ္လာခဲ႔တဲ႔ ၊
အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရယ္နဲ႔ ကြင္းထဲမွာ တလႊားလႊား ေျပးလြားေနတတ္တဲ႔ *Rafael Nadal *ပဲ
ျဖစ္ပါတယ္။

“ေလာကုတၱရာ ဥစၥာရတနာ”

"ေန့အခါေျမွာက္၊ ညမွာေျခာက္၊ ရြံ ့ေၾကာက္ဖြယ္ရာ၊ ေလာကီပါ။
ေန့အခါေပ်ာ္၊ ညမွာေပ်ာ္၊ နွစ္ေဖာ္ခ်မ္းသာ ေလာကုတၱရာ။"
"တစ္ဘ၀အက်ိဳး၊ သယ္ေဆာင္ပိုး၊ တန္းခုိးနည္းရွာ၊ ေလာကီပါ။
ဘ၀မ်ားေျမာင္၊ ခ်မ္းသာေဆာင္၊ ျမင့္ေခါင္လွစြာ၊ ေလာကုတၱရာ။"
"ေလာကီဥစၥာ ရတနာ မွတ္ပါဘံုဆုိင္ပစၥည္းတည္း။
ေလာကုတၱရာ ရတနာ မွတ္ပါကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းတည္း။"



၁။ ရတနာသံုးျဖာနဲ ့ ကံကံရဲ ့အက်ိဳးကို ယံုၾကည္မွု သဒၶါတရား။
၂။ ကိုယ္နွင့္နွုတ္ကို ေစာင့္စည္းထိန္းသိမ္းမွု သီလတရား။
၃။ အၾကားအျမင္ မ်ားမွု သုတတရား။
၄။ စြန္ ့ၾကဲေပးကမ္းမွု စာဂတရား။
၅။ အမွန္တရားကို သိနုိင္ ျမင္နုိင္မွု ပညာတရား။
၆။ မေကာင္းမွုျပဳရမွာကို ရွက္တတ္မွု ဟိရတရား။
၇။ မေကာင္းမွုျပဳရမွာကို ေၾကာက္လန္ ့တတ္မွု ၾသတၱပၸတရား။


"ဉာဏ္(၃)မ်ိဳး"


၁။ သုတမယဉာဏ္-ၾကားသိ ဉာဏ္
သုတမယဉာဏ္ဆုိသည္မွာ သူမ်ား ေဟာလို ့ ေျပာလို ့ျဖစ္ေစ၊ မိမိကုိယ္တုိင္ စာေပၾကည့္ရွုေလ့လာျခင္းမွျဖစ္ေစ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အသိ ဉာဏ္ကို ေခၚဆုိသည္။

၂။ စိႏၱာမယ ဉာဏ္-ေတြးသိ ဉာဏ္
စိႏၱာမယ ဉာဏ္-ေတြးသိ ဉာဏ္သည္ သူမ်ား ေဟာလို ့ ေျပာလုိ ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ ့ ဉာဏ္မ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္တုိင္ေတြးေခၚ စဥ္းစား စိတ္ကူးရာက ျဖစ္ေပၚ ရရွိလာေသာ အသိ ဉာဏ္ျဖစ္သည္။

၃။ ဘာ၀နာမယ ဉာဏ္-ပြားသိ ဉာဏ္
ဘာ၀နာမယ ဉာဏ္ကေတာ့ သူမ်ား ေဟာလို ့ ေျပာလုိ ့ သိေသာအသိလည္းမဟုတ္၊ ကိုယ္တုိင္ေတြးေခၚ စဥ္းစားဆင္ျခင္ရံုသက္သက္နဲ ့ သိေသာ အသိမ်ိဳးလည္းမဟုတ္၊ ကိုယ္တုိင္ အက်င့္မွန္ကို လက္ေတြ ့ က်င့္ၾကံ ပြားမ်ားအားထုတ္လို ့ ျဖစ္ေပၚရရွိလာေသာ အသိ ဉာဏ္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။

"ငရဲႀကီး(၈)ထပ္"

ငရဲ ရွိတယ္လို႕ ကမၻာ႔သိပၸံပညာရွင္မ်ားက ယေန႔ လက္ခံ ခဲ႔ၾကသလို ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြကလည္း ငယ္ငယ္ကေလးတည္းက ငရဲရွိတယ္လို႕ ဗုဒၶဘာသာအယူ၀ါဒမွာ သိခဲ႔ၾကၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။ေကာင္းတာလုပ္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္မယ္၊မေကာင္းတာလုပ္ရင္ ငရဲၾကမယ္လို႕ ငယ္ငယ္တုန္းက လူၾကီးေတြ ေၿပာစကားအရ နားရည္၀ခဲ႔ပါၿပီ၊အခုေဖာ္ၿပမဲ႔ အေၾကာင္းအရာက ေတာ႕ ငရဲၾကီး(၈)ထပ္ အေၾကာင္းနဲ႔ ဘယ္ငရဲက ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ က်ခံရမယ္၊ ဘယ္လိုခံစားရမယ္ဆိုတာကို ေဖာ္ၿပေပးခ်င္ပါတယ္။

၁။ သိဥၨုိဳးငရဲ-အဖန္တလဲလဲ အသက္ရွင္ခံရေသာ ငရဲ။
-တရားေစာင္႕ ရဟန္း၊ပုဏၰား တို႕ကို ၿပစ္မွားသူတို႕ က်ခံရသည္။
-ငရဲအသက္ ႏွစ္(၅၀၀) ရွိသည္။

၂။ ငရဲသားကိုယ္ေပၚတြင္ မ်ဥ္းနက္ဆြဲသားၿပီး ပခြပ္၊ဓား စသည္တို႕ၿဖင္႕ ခုတ္ဆြဲခံရေသာ ငရဲ ၿဖစ္သည္။
-ရဟႏၱာ စေသာသူေတာ္စင္တို႕ကို မရုိမေသ တုတ္၊ဓား၊လွံ စသည္တို႕ၿဖင္႕ ညွဥ္းဆဲေသာသူတို႕ ခံရသည္။
-ငရဲ သက္တမ္း (၁၀၀၀)ရွိသည္။

၃။ သံဃာတငရဲ-မီးစြဲေတာက္ေနေသာ သံေတာင္းၾကီးတို႔ၿဖင္႕ အၿမဲၾကိတ္ခံေနရေသာ ငရဲ။
-သူ႔အသတ္သတ္ၿခင္း စေသာမေကာင္းမွုၿပဳသူတို႕ ခံစားရသည္။
-ငရဲ သက္တမ္း (၂၀၀၀) ရွိသည္။

၄။ ေရာရု၀ငရဲ-ၾကိးက်ယ္ေသာ အသံတို႕ၿဖင္႕ အၿမဲ မၿပတ္ ငိုေၾကြးေနရေသာ ငရဲ။
-မေကာင္းမွု အကုသိုလ္ အလိုအေလ်ာက္ စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါ ၿပဳသူတို႕ ခံရသည္။
-ငရဲ သက္တမ္း (၄၀၀၀) ရွိသည္။

၅။ မဟာေရာရု၀ငရဲ- ေရာရု၀ငရဲ ထပ္ၾကီးေလးၿပင္းထန္စြာ ခံရေသာငရဲ။
-သီလ၊သမာဓိ၊ပညာႏွင္႕ ၿပည္႔စံုေသာ ရဟန္း၊သံဃာ တို႕ကိုၿပစ္မွားၿခင္း စေသာမေကာင္းမွုၿပဳသူတို႕ ခံရေသာငရဲၿဖစ္သည္။
-ငရဲ သက္တမ္း(၈၀၀၀) ရွိသည္။

၆။ တာပနငရဲ-အၿမဲပူေလာင္စြာ ခံစားေနရေသာ ငရဲ။
-လင္ေယာက်ာ္း ကိုမရုိမေသ၊မေလးမစား ၿပဳေသာမိန္းမတို႕ ခံစားရေသာ ငရဲ ၿဖစ္သည္။
-ငရဲ သက္တမ္း (၁၆၀၀၀) ရွိသည္။

၇။ မဟာတာပနငရဲ-တာပနငရဲထက္ ဆင္းရဲဒုကၡ ပိုမိုခံစားရေသာငရဲ။
-အဂတိတရားလိုက္စားသူႏွင္႕ လင္ေယာက်ာ္းကို ႏိုင္လိုမင္းထက္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ ၿပဳေသာ မိန္းမတို႕ ခံစားရသည္။
-ငရဲ သက္တမ္း အႏၱရကပ္ တစ္၀က္ရွိသည္။

၈။ အ၀ီစိငရဲ-ငရဲမီးလွ်ံ မၿပတ္၊ဆင္းရဲဒုကၡ အၾကားအလပ္ မရွိေသာခံစားရေသာ ငရဲ။
-ပဥၨာနႏၱရိယကံ က်ဳးလြန္သူတို႕ က်ေရာက္ခံရသည္။
-ငရဲ သက္တမ္း အႏၱရကပ္ တစ္၀က္ရွိသည္။

ငရဲၾကီးတစ္ထပ္ တစ္ထပ္လွ်င္ ငရဲငယ္ ေလးခု ၿခံရံလ်က္ ရွိသည္။ ယင္းကို ဥႆဒ ငရဲငယ္ဟုေခၚသည္။

ငရဲငယ္(၄)ခု
  • ဘင္ပုပ္ငရဲ
  • ၿပာပူငရဲ
  • လက္ပံေတာ ငရဲ
  • သန္လ်က္ငရဲ
ယင္းသည္ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာတြင္ရွိ၍ ၄-ႏွင္႕ေၿမွာက္က ငရဲတစ္ထပ္လွ်င္ ငရဲငယ္(၁၆) ခုရွိသည္။ ယင္းငရဲငယ္(၁၆) ခုကို ငရဲၾကီး (၈) ထပ္ႏွင္႕ေၿမွာက္ပါက ငရဲငယ္ေပါင္း(၁၂၀) ရွိသည္။





က်မ္းကိုး။ ။ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမွု လက္စြဲစာအုပ္။

"ကံသံုးပါး"

ကံသံုးပါး ကိုလူတိုင္းေန႔တိုင္းက်ဳးလြန္ေနၾကစၿမဲပါ။ကြ်န္ေတာ္လည္း ပါပါတယ္အဲအထဲမွာ။ကာယကံနဲ႔ မေနာကံကို မက်ဳးလြန္ဘူး ဆိုရင္ေတာင္မွ ၀စီကံကိုေတာ႕ ေန႕တိုင္းက်ဴးလြန္ၾကမွာပါ။ဒါေၾကာင္႕ ကံသံုးပါး က်ဴးလြန္ရင္ ဘာေတြ ၿဖစ္မယ္ဆိုတာကို ေဖာ္ၿပလိုက္ရပါတယ္။

  • ကာယကံ-ကိုယ္ၿဖင္႕ၿပဳေသာအမွု၊
  • ၀စီကံ-ႏွုတ္ၿဖင္႕ၿပဳေသာအမွု၊
  • မေနာကံ-စိ္တ္ၿဖင္႕ၾကံေသာအမွု၊

ကာယကံ(၃)ပါး
  • ပါဏာတိပါတ-သူ႕အသက္သတ္ၿခင္း၊
  • အဒိႏၷာဒါန-သူ႔ဥစၥာခိုးယူၿခင္း၊
  • ကာေမသုမိစၦာစာရ-သူ႔သားမယား အိမ္ရာၿပစ္မွားၿခင္း။

၀စီကံ(၄)ပါး
  • မုသာ၀ါဒ-မဟုတ္မမွန္စကားေၿပာၿခင္း၊
  • ပိသုဏ၀ါစာ-ေခ်ာပစ္ကုန္းတိုက္ေသာ စကားေၿပာၿခင္း၊
  • ဖရုသ၀ါစ-ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားေၿပာၿခင္း(အယုတ္တမာ ဆဲေရးၿခင္း)၊
  • သမၹပၸလာပ-သိမ္ဖ်င္းေသာ စကားေၿပာၿခင္း(အႏွစ္မဲ႔ စကားေၿပာၾကားၿခင္း)၊

မုသာ၀ါဒ အၿပစ္ (၄)ပါး
  • ငရဲသို႕ လားေစတတ္၏။
  • တိရစၦာန္ အမ်ိဳး၌ ၿဖစ္ေစတတ္၏။
  • ၿပိတၱာဘံုသို႕ ေရာက္ေစတတ္၏။
  • မဟုတ္မတရား အစြပ္စြဲခံရတတ္၏။


ပိသုဏ၀ါစာ အၿပစ္(၄)ပါး
  • ငရဲသို႕ လားေစတတ္၏။
  • တိရစၦာန္ အမ်ိဳး၌ ၿဖစ္ေစတတ္၏။
  • ၿပိတၱာဘံုသို႕ ေရာက္ေစတတ္၏။
  • မိတ္ေဆြမ်ားႏွင္႔ ကြဲၿပားေစတတ္၏။

ဖရုသ၀ါစ အၿပစ္(၄)ပါး
  • ငရဲသို႕ လားေစတတ္၏။
  • တိရစၦာန္ အမ်ိဳး၌ ၿဖစ္ေစတတ္၏။
  • ၿပိတၱာဘံုသို႕ ေရာက္ေစတတ္၏။
  • မႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အသံကို ၿဖစ္ေစတတ္၏။


သမၹပၸလာပ အၿပစ္(၄)ပါး
  • ငရဲသို႕ လားေစတတ္၏။
  • တိရစၦာန္ အမ်ိဳး၌ ၿဖစ္ေစတတ္၏။
  • ၿပိတၱာဘံုသို႕ ေရာက္ေစတတ္၏။
  • မယူအပ္ေသာစကားကို ၿဖစ္ေစတတ္၏။

မေနာကံ(၃)ပါး
  • အဘိဇၥ်ာ-သူတစ္ပါး စည္းစိမ္ကို မတရားၾကံစည္ၿခင္း၊
  • ဗ်ာပါဒ-သူတစ္ပါး ပ်က္စီးေအာင္ ဖ်က္ဆီးၿခင္း၊
  • မိစၦာဒိ႒ိ-အယူမွားၿခင္း။


က်မ္းကိုး။ ။ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမွု လက္စြဲစာအုပ္။

"မိတ္ေဆြတု၊ မိတ္ေဆြစစ္"

လူ ့ေလာကထဲတြင္ မည္သူမဆုိ မိတ္ေဆြမ်ား ရွိၾကေပသည္။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမရွိေသာလူ ဟူ၍ ရွားပါးေလာက္ေပသည္။ အနည္းဆံုးမိတ္ေဆြစစ္ မရွိလွ်င္ မိတ္ေဆြတုေတာ့ ရွိၾကေပလိမ့္မည္။ ေသရည္ဆုိင္၌သာ အေဖာ္ျဖစ္ေသာသူသည္ ေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ မိတ္ေဆြမည္၏။ မိတ္ေဆြမိတ္ေဆြဟု ေခၚ၍ မ်က္ေမွာက္၌သာ အေဖာ္သဟဲျဖစ္လ်က္ မ်က္ကြယ္၌ ရန္သူသဖြယ္ျဖစ္ေသာသူသည္ ဟန္ေဆာင္မိတ္ေဆြ မည္၏။ အၾကင္သူသည္ အေၾကာင္းကိစၥ ျဖစ္ေပၚလတ္ေသာ္ အေဖာ္သဟဲ ျဖစ္၏။ ထုိသူသည္ မိတ္ေဆြစစ္ မည္၏။

မိတ္ေဆြတု
*ယူသာ ယူတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု။(အညဓတၳဳဟရ မိတ္ေဆြတု)
*နွုတ္မွ်ျဖင့္သာလွ်င္ (ေလာကြတ္) ေပးတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္ မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု။(၀စီပရမ မိတ္ေဆြတု)
*အၾကိဳက္ကိုလို၍ ေျပာဆုိတတ္ေသာ မိတ္ေဆြတု။(အႏုပိၸယဘာဏီ မိေဆြတု)
*ပ်က္စီးေၾကာင္း၌ အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြတု။(အပါယသဟာယ မိတ္ေဆြတု)

မိတ္ေဆြစစ္
*ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ ေကာင္းေသာ စိတ္နွလံုးရွိသည့္ မိတ္ေဆြစစ္။(ဥပကာရ မိတ္ေဆြ)
*ခ်မ္းသာအတူ ဆင္းရဲလည္းအတူျဖစ္ေသာ ေကာင္းေသာစိတ္နွလံုးရွိသည့္ မိတ္ေဆြစစ္။(သမာနသုခဒုကၡ မိတ္ေဆြ)
*အက်ိဳးစီးပြားကို ေျပာၾကားတတ္ေသာ ေကာင္းေသာစိတ္နွလံုးရွိသည့္ မိတ္ေဆြစစ္။(အတၳကၡာယီ မိတ္ေဆြ)
*အစဥ္သနားတတ္ေသာ ေကာင္းေသာစိတ္နွလံုးရွိသည့္ မိတ္ေဆြစစ္။(အႏုကမၸက မိတ္ေဆြ)


မိတ္ေဆြတုကို ေရွာင္
ထုိမိတ္ေဆြမ်ိဳးသည္ စင္စစ္ယူသာယူတတ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ နွုတ္ျဖင့္သာ ေပးတတ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ အၾကိဳက္ကိုသာ လုိက္၍ ေျပာဆုိတတ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ ပ်က္စီးေၾကာင္း၌ အေပါင္းအေဖာ္ ျဖစ္၏။ မိတ္ေဆြစစ္ မဟုတ္ေသာ ဤေလးေယာက္တုိ ့ကို ပညာရွိသည္ ေဘးရန္ရွိေသာခရီးကို ေ၀းစြာ ေရွာင္းၾကဥ္သကဲ့သို ့ ေ၀းစြာ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္။

မိတ္ေဆြစစ္ကို ခ်ဥ္းကပ္
ထုိမိတ္ေဆြမ်ိဳးသည္ ေက်းဇူးျပဳတတ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ ခ်မ္းသာအတူ ဆင္းရဲအတူ ျဖစ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ အက်ိဳးစီးပြားကို ေျပာၾကားတတ္၏။ ထုိမိတ္ေဆြသည္ အစဥ္သနားတတ္၏။ ပညာရွိတို ့သည္ ဤမိတ္ေဆြေလးေယာက္တုိ ့ကို အမိသည္ ရင္၌ ျဖစ္ေသာသားသုိ ့ ခ်ဥ္းကပ္သကဲ ့သို ့ ရုိေသစြာ ခ်ဥ္းကပ္ရမည္။ သီလနွင့္ ျပည့္စံုေသာ ပညာရွိမိတ္ေဆြသည္ ေတာင္ထိပ္၌ ေတာက္ေလာင္ေသာ မီးကဲ ့သို ့ ထြန္းလင္းတင့္တယ္ပါသည္။

"မိတ္ေဆြတု ေလးေယာက္"

ေလာကတြင္ မိတ္ေဆြ ေကာင္းရွိသလို မိတ္ေဆြတု လည္း ရွိပါသည္။ယခု ေဖာ္ၿပေပးမဲ႔ အေၾကာင္းအရာကေတာ႕ မိတ္ေဆြ တုေလးပါး ပဲၿဖစ္ပါတယ္။

  • အယူသာရွိ၍ အေပးမရွိေသာ မိတ္ေဆြတု(အညဒတၱဳရမိတ္တု)
  • ႏွုတ္သာပါ၍ လက္မပါေသာ မိတ္ေဆြတု(၀စီပရမမိတ္တု)
  • ေရွ႔တြင္သာ အေကာင္းေၿပာေသာ မိတ္ေဆြတု(အနာပိယဘာဏီမိတ္တု)
  • ယုတ္မာမွုတြင္ အေဖာ္ညွိေသာ မိတ္ေဆြတု(အပါယသဟာမိတ္တု)

အယူသာရွိ အေပးမရွိေသာ မိတ္တုေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • အယူသာရွိ၍ အေပးမရွိသူ၊
  • နည္းနည္းေပးၿပီး မ်ားမ်ားရလိုသူ၊
  • ေဘးရန္ၾကံဳမွ လုပ္ကိုင္ေပးသူ၊
  • ကိုယ္က်ိဳးငဲ႔၍ ေပါင္းသူ၊

ႏွုတ္သာဆို လက္မပါ မိတ္တုေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • လြန္ၿပီးသားကို ေၿပာ၍ ေလာကြတ္ၿပဳသူ၊
  • အနာဂတ္ကိုေၿပာ၍ ေလာကြတ္ၿပဳသူ၊
  • ပစၥည္းမပါ ဗလာခ်ည္းႏွီးၿဖင္႕ ေလာကြတ္ၿပဳသူ၊
  • ေလာေလာဆယ္ ပ်က္စီးမွုကို အေၾကာင္းၿပဳသူ၊

ေရွ႕တြင္အေကာင္းေၿပာ မိတ္တုေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • မေကာင္းရာကို ခြင္႔ၿပဳသူ၊
  • ေကာင္းရာကိုလည္း ခြင္႕ၿပဳသူ၊
  • ေရွ႔တြင္သာ ခ်ီးမြမ္းသူ၊
  • ကြယ္ရာ၌ ကဲ႔ရဲ႔သူ၊

ယုတ္မာမွု အေဖာ္ညွိ မိတ္တုေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • အရက္ေသာက္ရာ၌ အေဖာ္လုပ္သူ၊
  • အခါမဲ႔သြားရာ၌ အေဖာ္လုပ္သူ၊
  • ပြဲသဘင္သြားရာ၌ အေဖာ္လုပ္သူ၊
  • ေလာင္းကစားရာ၌ အေဖာ္လုပ္သူ၊


က်မ္းကိုး။ ။ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမွု စာအုပ္..

"မိတ္ေကာင္းမိတ္စစ္ ေလးေယာက္"

ေလာကတြင္ လူရယ္လို႕ ၿဖစ္လာရင္ မိတ္ေဆြ ဆိုတာရွိၾကစၿမဲပါ။ လူတိုင္းအတြက္လိုအပ္ေသာ အရာထဲမွာ မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္ ဟာလည္းအေရးၾကီးေသာ အရာတစ္ခုၿဖစ္ပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ ၾကားဖူးတဲ႔ စာသားေလးကို ေၿပာၿပရမယ္ဆိုရင္ေတာ႕ "သူငယ္ခ်င္းေကာင္း(မိတ္ေဆြ) ဆိုတာ ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႕ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါရန္သူပါ၊ ကိုယ္ေပ်ာ္လို႕ သူေပ်ာ္ရင္ အဲဒါသူငယ္ခ်င္းပါ၊ ကိုယ္စိတ္ညစ္လို႕ သူစိတ္ညစ္ရင္ အဲဒီသူကို ကိုယ္႕ရင္ထဲမွာ ထာ၀ရသိမ္းထားလိုက္ပါ" အဲဒီစာသားေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းၾကိဳက္ေသာ စာသား ၿဖစ္ပါတယ္။ေအာက္ေဖာ္ၿပပါ အေၾကာင္းအရာမ်ားကေတာ႕ မိတ္ေကာင္းမိတ္စစ္ ေလးေယာက္ ၿဖစ္ပါတယ္။

  • မိမိအား ေက်းဇူးၿပဳေသာ မိတ္ေဆြစစ္(ဥပကာရ မိတ္စစ္)
  • ခ်မ္းသာအတူ ဆင္းရဲအတူ ၿဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္(သမာနသုခဒုကၡ မိတ္စစ္)
  • အက်ိဳးစီးပြားကို ေၿပာၾကားတတ္ေသာ ဆရာႏွင္႕တူေသာ မိတ္ေဆြစစ္(အတၱကၡာယီ မိတ္စစ္)
  • ညွာညွာတာာတာ ေစာင္႕ေရွာက္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္(အႏုကမၼ မိတ္စစ္)

ေက်းဇူးၿပဳ မိတ္စစ္ ေလးေယာက္အဂါၤ (၄)ပါး
  • ေမ႕ေလ်ာေသာမိတ္ေဆြကို ေစာင္႕ေရွာက္သူ၊
  • ေမ႕ေလ်ာ႕ေသာ မိတ္ေဆြဥစၥာကို ေစာင္ေရွာက္သူ၊
  • ေဘးအႏၱရာယ္ၾကံဳက အားကိုရသူ၊
  • အေရးၾကံဳက ႏွစ္ဆေပး၍ ကူညီသူ၊

ခ်မ္းသာအတူ ဆင္းရဲအတူ မိတ္စစ္ေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူအား လ်ွိဳ႕၀ွက္ေသာ စကားကို ေၿပာၾကားသူ၊
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ၏ လ်ွိဳ႕၀ွက္သင္႕ေသာ ကိစၥကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားသူ၊
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ ေဘးအႏၱရာယ္ၾကံဳေတြ႕ေသာ္ မစြန္႕သူ၊
  • မိတ္ေဆြ၏ အက်ိဳးငွာ အသက္ကိုစြန္႕သူ၊

အက်ိဳးစီးပြားေၿပာ မိတ္စစ္ေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • မေကာင္းရာကို တားၿမစ္သူ၊
  • ေကာင္းရာကို သက္၀င္ေစသူ၊
  • မၾကားဖူးေသးေသာ ကုသိုလ္တရားကို ေၿပာၾကားသူ၊
  • နတ္ရြာနိဗၺာန္ခရီးကို ညႊန္ၿပတတ္သူ၊


ညွာညွာတာတာ ေစာင္႕ေရွာက္ မိတ္စစ္ေလးေယာက္ အဂါၤ(၄)ပါး
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးမည္ကို မလိုလားေသာသူ၊
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ တိုးတက္ၾကီးပြားမည္ကို လိုလားသူ၊
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ၏ ေက်းဇူးမဲ႔ကို ေၿပာလာလွ်င္ တားၿမတ္သူ၊
  • မိတ္ေဆြၿဖစ္သူ၏ ေက်းဇူးကို ေၿပာလာလွ်င္ ခ်ီးမြမ္းသူ၊



က်မ္းကိုး။ ။ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမွု လက္စြဲ စာအုပ္။

"Flash သီခ်င္းမ်ား (၁)"

Pulpit rock


၁။ အရမ္းပဲခ်စ္ေနျပီ ရိန္မိုး                                             နားဆင္ရန္



၂။ အလြမ္း၀ကၤပါ အစၥဏီ                                             နားဆင္ရန္



၃။ မလွည့္စားနဲ ့ ေနာေနာ္                                             နားဆင္ရန္



၄။ ျပီးခဲ့ေသာ ဒီဇင္ဘာ ထြန္းထြန္း၊ ၾကိဳးၾကာ                         နားဆင္ရန္



၅။ ငါ့ရင္ခြင္ကို ေဇာ္၀င္းထြဋ္                                           နားဆင္ရန္



၆။ ကိုယ့္အနားရွိေစခ်င္ R ဇာနည္                                     နားဆင္ရန္



၇။ ဒို ့နွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ရဲေလး                                  နားဆင္ရန္



၈။ သီခ်င္းမဲ့ဂီတာ Y ၀ုိင္း                                               နားဆင္ရန္



၉။ မင္းတစ္ေယာက္သာ ေနမ်ိဳး                                        နားဆင္ရန္



၁၀။ အၾကည့္တစ္ခ်က္ ဆင္ေပါက္                                    နားဆင္ရန္

"၀စီကံ"

မိခင္ကို သူေတာင္းစားသြားလုပ္ပါလားဟု ေျပာေပမယ့္ ျဖစ္သြားသူကတစ္ေယာက္
ဟိုတစ္ေလာေလးကပဲ ပဲခူးဘူတာ႐ံုမွာ ၾကားလိုက္ရေသးတယ္။ သမီးျဖစ္သူက သူ႔အေမကို အလုပ္မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရွာေဖြေကြ်းေမြးျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သမီးျဖစ္သူအလုပ္က ျပန္လာခ်ိန္မွာ ထမင္းမက်က္ေသးလုိ႔ ထမင္းအိုးကိုလည္း ေျခနဲ႔ကန္ လြတ္ပစ္လုိက္ပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး သူ႔အေမကို “အလကားမိန္းမႀကီး” အိမ္နဲ႔မတန္ဘူး၊ လမ္းမွာထြက္ၿပီး ခြက္ဆြဲေတာင္းစားေနတာပဲ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာဆိုပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ့ေနာက္ သူမလည္းအလုပ္ကျပန္လာ ေရခ်ဳိးဦးမယ္ဆိုကာ တဘက္ပုခံုးေပၚတင္ၿပီး လံုခ်ည္ရင္ရွားႏွင့္ ေရခ်ဳိးဖလားယူကာ ေရတြင္းရွိရာသို႔ ထြက္ခြာသြားပါေတာ့တယ္။
မိဘအေပၚမုိက္႐ိုင္းေစာ္ကား ၾကမ္းတမ္းတဲ့ သမီးမုိက္ဟာ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္မွစၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္မလာေတာ့ပါ။ ဒီလိုနဲ႔ သူ႔အရပ္ထဲက လူေတြလည္း ၀ိုင္း၀န္းၿပီးလိုက္ရွာၾကပါေသးတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဘယ္လိုပင္ရွာရွာ မေတြ႕ေတာ့ပါ။ တစ္လေလာက္ၾကာေသာအခါက်မွ ပဲခူးဘူတာ႐ံုမွာ ထြက္သြားတုန္းက လံုခ်ည္ရင္ရွားတဘက္နဲ႔ ဆံပင္ေမြးဖားလ်ားခ်ကာ ႐ုပ္ပ်က္ ဆင္းပ်က္ ႐ူးသြပ္လ်က္ ေရခ်ဳိးဖလားခြက္နဲ႔ပဲ သူေတာင္းစားမႀကီးတစ္ေယာက္လို ေပးပါ ေကြ်းၾကပါဟု ေတာင္းစားေနပါတယ္။ မိဘအေပၚ႐ိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းခဲ့တဲ့ ႏႈတ္၀စီဟာ (၀စီေဘဒထိတုိင္းရွ)ဆိုတဲ့အတုိင္း အလြန္တရာမွ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလွပါတယ္။
သားသမီးေတြဟာ မိဘနဲ႔ပတ္သက္လာရင္ နည္းနည္းမသိတတ္လွ်င္ နည္းနည္းျပန္ခံစားၾကရၿပီး မ်ားမ်ားမုိက္႐ိုင္းလွ်င္ ရက္ရက္စက္စက္ကို ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ေကာင္းလွေအာင္ ၀ဋ္လည္ေတာ့တာပါပဲ။ စာ႐ႈ႕ေနၾကကုန္ေသာ မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္းမွာ အထက္က တင္ျပခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိးစံုေတြ အနည္းႏွင့္အမ်ားေတြ႕ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ မိမိတု႔ိသည္လည္း မိဘရဲ႕သားသမီးမ်ားျဖစ္ခဲ့ဖူးၾကလို႔ ဒီအက်ဳိးဆက္ အရိပ္ကေလးေတြကေတာ့ ေကာင္းရင္ေကာင္းခဲ့သလို ဆိုးရင္ဆုိးခဲ့သလို အနည္းႏွင့္အမ်ားရွိၾကလိမ့္မည္မွာလည္း အမွန္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သားသမီးေတြဟာ ေက်းဇူးတရားႀကီးမားလွတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ အေပၚမွာ အရာရာကို ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့စိတ္နဲ႔ နားလည္ေပးၾကရပါလိမ့္မည္။ တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္။ လူဆိုတာမွားတတ္တဲ့ သေဘာရွိတတ္ၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အမွားမကင္းတတ္ၾကပါဘူး။ ဒါကို ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးပါ။


ေလာကမွာ မိဘဆိုတာ တန္ဖိုးမၿဖတ္ႏိုင္ေသာ၊တုႏွိုင္း၍ မရႏိုင္ေသာ အရာၿဖစ္ပါတယ္။မိဘေက်းဇူး ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးၾကီးမားသလဲဆိုတာကို အားလံုး သိနားလည္ၿပီးၿဖစ္ပါတယ္။ မိဘေက်းဇူး ကိုမဆပ္ႏိုင္ရင္ေနပါေစ၊ဘယ္ေတာ႕ အခါမွ မၿပစ္မွားမိပါေစနဲ႔ လို႕ေစတနာၿဖင္႕ တင္ၿပလိုက္ရပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ FOREVER FRIENDS ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ား မွၿပန္လည္ ကူးယူ ေဖာ္ၿပပါသည္။

"ႀကီးပြားျခင္း (၅)မ်ိဳး"

သဒါၵတရား ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမ်ိဳးသားေကာင္းကို အမွီျပဳ၍ အိမ္သူအိမ္သား (မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းအေပါင္း ပတ္၀န္းက်င္ပုဂၢိဳလ္အေပါင္း တိုင္းသူျပည္သားအေပါင္း နိုင္ငံသူနိုင္ငံသားအေပါင္း ကမၻာသူကမၻာသား အေပါင္း သတၱ၀ါအေပါင္း)တို့သည္ ၾကီးပြားျခင္းငါးမ်ိဳးတို့ျဖင့္ ၾကီးပြားေနၾကသည္ဟု ဘုရားရွင္က မိန့္ၾကားေတာ္မူသည္။
    ၾကီးပြားျခင္း(၅)မ်ိဳးဟူသည္မွာ-

    (၁) သဒၵါတရားျဖင့္ ၾကီးပြားျခင္း။
    (၂) သီလတရားျဖင့္ ၾကီးပြားျခင္း။
    (၃) သုတတရားျဖင့္ ၾကီးပြားျခင္။
    (၄) စာဂတရားျဖင့္ ၾကီးပြားျခင္း။
    (၅) ပညာတရားျဖင့္ ၾကီးပြားျခင္း။ တို့ျဖစ္ၾကသည္။

    ''ခင္ပြန္းၾကီးဆယ္ပါး ဘုရားရွိခုိး''

    ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ သံသရာအစမွ စ၍ ယေန ့တုိင္ေအာင္
    ၁။ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးတုိ ့၏အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၂။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ ပေစၥကဗုဒါၶ အရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးတုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၃။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ အဂၢသာ၀က-မဟာသာ၀က ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ၾကီးတုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၄။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ ရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ၾကီးတုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၅။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ မိခင္တုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၆။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ ဖခင္တုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ရ။ ဂုဏ္ေက်းဇူးၾကီးမားၾကကုန္ေသာ လိမၼာေစရန္က်ိဳးေၾကာင္းျပ၍ ဆံုးမတတ္ေသာ ဆရာသမားတုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၈။ သီလဂုဏ္၊ သမာဓိဂုဏ္၊ ပညာဂုဏ္တုိ ့ကို ဆည္းပူးျဖည့္ၾကံလွ်က္ရွိၾကကုန္ေသာ လူပုဂၢိဳလ္၊ ရဟန္းပုဂၢိဳလ္၊ အရိယာ ပုဂၢိဳလ္တုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၉။ တရား ဓမၼကို ေဟာေျပာျပသ ဆံုးမတတ္ေသာ ဆရာသမားတုိ ့၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ၁၀။ ထမင္းတစ္လုတ္၊ ေရတစ္မုတ္ စသည္ျဖင့္ ေပးကမ္းခ်ီးျမွင့္ဖူးေသာ ေက်းဇူးရွင္ ပုဂၢိဳလ္တုိ ့ ၏ အေပၚ၌ လည္းေကာင္း။
    ကာယကံ၊၀စီကံ၊မေနာကံ သံုးပါးေသာကံတုိ ့ျဖင့္ ျပစ္မွားမိသည္ရွိေသာ္ ထုိအျပစ္တုိ ့သည္ ေပ်ာက္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ရုိေသျမတ္နုိးလက္ဆုပ္မုိး၍ ရွိခုိးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။
    ဤသုိ ့ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အလံုးစံုေသာအႏၱရာယ္ေပါင္းမွ ကင္းေ၀းျပီးလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သစၥာတရားေလးပါး ျမတ္တရားကို ေကာင္းစြာသိျမင္၍ နိဗၺါန္သုိ ့စံ၀င္နုိင္ေသာကုိယ္ ျဖစ္ရပါေစသား အရွင္ဘုရား။

    "ဒဏ္ဆယ္ပါး"


    ေသြးအန္ျဖစ္လြယ္၊ ေရာင္းဝယ္ရံႈးျခင္း၊ ခ်ိဳ႕ယြင္းအဂၤါ၊ ႏူနာကု႒၊
    ရူးၾကေဖာက္ျပန္၊ မင္းဒဏ္သင့္ခဏ္း၊
    ၾကမ္းတမ္းစြပ္စြဲ၊ ေသကြဲသားခ်င္း၊
    ပ်က္ျခင္းစည္းစိမ္၊ ေနအိမ္မီးေလာင္၊ ဒုကၡေကာင္သည္၊ လူ႔ေဘာင္ဒိ႒၊
    ေတြ႕ႀကံဳရ၍၊ ေသကငရဲ၊ ကမာစြဲ၏။
    ဤဒဏ္ဆယ္ပါးအျပင္ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ကိုလည္း တားႏိုင္ပါသည္။

    ''သရဏဂံုတည္ျခင္းအက်ိဳး''

    ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူစဥ္ကာလက ျဖစ္သည္။ ေရွးလြန္ခဲ့ေသာ ကမၻာတစ္သိန္း ထက္၌
    ဆႏၵ၀တီျပည္တြင္မိအုိ၊ ဖအုိတုိ႔ကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးေနေသာအမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ဦးရွိသည္။ ထုိအမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ တစ္ေန႔ေသာအခါ ပဒုမုတၱရျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာဝက အရွင္နိႆာမေထရ္ထံသုိ႔ ႐ုိေသစြာ သြားေရာက္ကာ॥ "ဗုဒၶံသရဏံ ဂစၦာမိ၊ ဓမံၼသရဏံ ဂစၦာမိ၊ သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိ " ဟု ရြတ္ဆုိ၍ သရဏဂံုေဆာက္တည္၏။ ထုိအမ်ိဳးသားေကာင္းသည္ အႏွစ္တစ္သိန္းကာလပတ္လံုး သရဏဂံုကုိ ထိန္းသိမ္းေဆာက္တည္ခဲ့၏။ ထုိေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ ေသလြန္ေသာအခါ နတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္၍ (၈)ပါးေသာ အက်ိဳးတုိ႔ကုိ ခံစားရ၏။ ထုိအက်ိဳး (၈)ပါးတုိ႔မွာ-
    (၁)ေနရာမေရြး အပူေဇာ္ခံရျခင္း။
    (၂)ဥာဏ္ပညာ လြန္စြာထက္ျမက္ျခင္း။
    (၃)မ်ားစြာေသာ စည္းစိမ္းခ်မ္းသာ ရွိျခင္း။
    (၄)အားလံုး၏ ၾကည္ညိဳခ်စ္ခင္မႈကုိ ခံရျခင္း။
    (၅)အသားအေရာင္ေရႊအဆင္းကဲ့သုိ႔ေတာက္ပျခင္း။
    (၆)အရာရာ မိမိအလုိက်ျဖစ္ျခင္း။
    (၇)မိတ္ပ်က္ျခင္းမရွိ၊မိတ္ေဆြေပါျခင္း။
    (၈)ဂုဏ္သတင္းေမႊးပ်ံ႕ေက်ာ္ေစာျခင္း -တုိ႔ျဖစ္သည္။ ထုိဘဝမွစုေတၿပီးေသာအခါ သိၾကားမင္းအျဖစ္အႀကိမ္(၈၀)၊ စၾကာမင္းအျဖစ္(၇၅)ႀကိမ္၊ ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္ မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုး ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္တြင္ သာ၀တၱိျပည္၌ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေသာ သူေဌးအိမ္တြင္ လူအျဖစ္ ရရွိခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ (၇)ႏွစ္သားအရြယ္၌ ရဟႏၱာတစ္ပါးထံ သရဏဂံု ေဆာက္တည္စဥ္ မိမိကမၻာတစ္သိန္းက ေဆာက္တည္ခဲ့ေသာ သရဏဂံုကုိ သတိရၿပီးပီတိသဒၶါျဖစ္ကာ ၀ိပႆနာဥာဏ္စဥ္ရ၍ ရဟႏၱာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေလသည္။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိသူငယ္ကုိ ေခၚ၍ ရဟန္းျပဳေပးေတာ္မူသည္။ သရဏဂံုတည္ျခင္း အက်ိဳးေၾကာင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ျခင္းကုိ အေၾကာင္း ျပဳ၍ ထုိရဟႏၱာအရွင္ကုိ "တိသရဏဂမနိယေထရ္" ဟု ဘဲြ႕မည္ေပးခဲ့သည္။ (အပဒါနပါဠိ၊ ပ-၃၊ သု ဘူတိဝဂ္။) 

    ''ငရဲမက်ႏိုင္ေသာ ကုသုိလ္(၇)မ်ဳိး''

    (၁) ဘုရား တရား သံဃာ သံရဏဂုံသုံးပါး စြဲၿမ ဲေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၂) ငါးပါးသီလၿမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၃) အာရုံဆြမ္း ေနဆြမ္း ေန႔စဥ္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၄) စာေရးတံမဲ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၅) ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၆) ေရတြင္းေရကန္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၇) ေက်ာင္းေဆာင္လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။

    '' ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး''

    ၁။အရဟံ -ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ပူေဇာ္အထူးကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာျမတ္စြာဘုရား။
    မေကာင္းမွဳကိုစိတ္ကြယ္ရာအရပ္တြင္ပင္ျပဳေတာ္မမူေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၂။သမၼာသမၺဳေဒၶါ-သိစရာအားလံုးတုိ႔ကိုအမွန္အတုိင္းကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင့္သိေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၃။၊၀ိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ-အသိဥာဏ္ေရာအက်င့္ပါျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၄။သုဂေတာ-ေကာင္းေသာစကားကိုဆိုေတာ္မူတတ္ေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၅။ေလာက၀ိဒူ-သတၱေလာက၊ သခၤါရေလာက၊ ၾသကာသေလာက ၊ေလာကသံုးပါးကိုသိေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၆။အႏုတၱေရာပူရိသဓမၼသာရထိ-ဆံုးမထိုက္ေသာသတၱ၀ါတို႔ကုိအတုမရိွဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၇။သတၳာေဒ၀မႏုႆာနံ- နတ္လူသတၱ၀ါအားလံုးတုိ႔၏ပူေဇာ္္အထူးကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာျမတ္စြာဘုရား။
    ၈။ဗုေဒၶါ-သစၥာေလးပါးကုိကိုယ္တုိင္လည္းသိေတာ္မူ သူတစ္ပါးကိုလည္းသိေအာင္ ေဟာေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
    ၉။ဘဂ၀ါ-ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား။

    "ေလာဘ"

    ျဖစ္သင့္တဲ့ေလာဘ
    ႀကီးပြားတုိးတက္ခ်င္ေသာ ဆႏၵျဖင့္ စီးပြားေရးလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ေလာဘျဖစ္သည္မွာ မွန္ေပ၏။ သုိ႔ေသာ္ ေလာဘျဖစ္တုိင္း ဒုစ႐ုိက္ဟု ေျပာလုိ႔မရေပ။ ေလာဘသည္ ၂-မ်ိဳးရွိေပသည္။ တရားေသာေလာဘႏွင့္ မတရား ေသာ ေလာဘတုိ႔တည္း။ အမ်ားအတြက္ (မိသားစု၊ ရပ္ရြာ၊ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္) ရည္ရြယ္ၿပီး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား လုပ္လွ်င္ ``တရားေသာေလာဘ´´ ျဖစ္၏။ (ေသ၀ိတဗၺတဏွာ-ဟုေခၚ၏)။ ဆုိလုိ သည္ကား ယင္းတရားေသာေလာဘေၾကာင့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား တေပြ႕တပိုက္ႀကီး ရႏုိင္ျခင္းပင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တရားေသာေလာဘသည္ ျဖစ္သင့္ေသာေလာဘတည္း။

    မိမိမွာ ပစၥည္းဥစၥာ မ်ားမ်ားရွိလွ်င္ စာသင္ေက်ာင္းပဲ ေဆာက္ေဆာက္၊ ေရတြင္းေရကန္ပဲ တူးတူး၊ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြကိုပဲ ေထာက္ပံ့ေထာက္ပံ့၊ ေဆး႐ုံကုိပဲလွဴလွဴ မိမိႀကိဳက္သည့္ကုသုိလ္ကုိ လုပ္ႏုိင္ေပသည္။ မိမိလုပ္ခ်င္သည့္ ဘာသာေရး လူမႈေရးလုပ္ငန္းမွန္သမွ်ကုိလည္း လုပ္ႏုိင္၏။ အူမေတာင့္မွ သီလ ေစာင့္ႏိုင္ သည္ မဟုတ္ပါေလာ။

    ေက်ာင္းဒကာႀကီး အနာထပိဏ္ ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါတုိ႔ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးေဆာက္လုပ္ၿပီး သာသနာျပဳႏုိင္ျခင္းသည္ ဓနဥစၥာၾကြယ္၀ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။ ဘုရင္မင္းျမတ္အေနာ္ရထာသည္သည္ ႏုိင္ငံ ေတာ္ႀကီးကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ့၏။ ဘုရားပုထုိးမ်ားတည္ခဲ့၏။ ဆည္ေျမာင္းတာတမံမ်ားကုိ ေဆာက္လုပ္၏။ ေရွး အေခၚ ပိဋကတ္တုိက္ ၊ ယခုေခတ္အေခၚ စာၾကည့္တုိက္မ်ားကိုလည္း တည္ေဆာက္ခဲ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ``စာၾကည့္တုိက္အစ ပိဋကတ္တုိက္က´´ဟုပင္ ေျပာႏိုင္ပါ၏။ ယင္းသုိ႔ တုိင္းက်ိဳးျပည္ျပဳအလုပ္မ်ားကို လုပ္ႏုိင္ ျခင္းသည္ တန္ခုိးၾသဇာ ၾကီးမားေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။

    ယင္းတန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔သည္ကား တန္ဖုိးရွိရွိ အသုံးခ်တတ္လွ်င္ နိဗၺာန္ဆိပ္ကူးတံတားပင္ တည္း။ ဦးအနာထပိဏ္၊ ေဒၚ၀ိသာခါ၊ ဘုရင္အေနာ္ရထာတုိ႔ကား တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔ျဖင့္ နတ္ရြာ နိဗၺာန္သုိ႔ တက္လွမ္း သြားၾကကုန္ၿပီ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔ကုိ ရရွိေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္လွပါသည္။ တတ္ႏုိင္သူမ်ားအေနျဖင့္ တိုက္ ၁-လုံးကေန တုိက္ ၁၀-လုံး ၁၅-လုံးျဖစ္ေအာင္၊ ကား ၁-စီးကေန ကား ၁၀-စီး ၁၅-စီးပုိင္ေအာင္ စီးပြားေရးလုပ္ၾကစမ္းပါ။ မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ခ်မ္းသာေသာ သူေ႒းသူၾကြယ္ျဖစ္ေနလွ်င္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔အေနျဖင့္ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူသင့္ေပသည္။

    ေျမြေပြး၏ ပါးစပ္ထဲသုိ႔ေရာက္သြားသည့္ မုိးေရစက္သည္ အဆိပ္ျဖစ္သြားေသာ္လည္း မုတ္ေကာင္၏ ပါးစပ္ထဲသုိ႔ ေရာက္သြားေသာ မုိးေရစက္သည္ကား ပုလဲျဖစ္သြားေပသည္။ မုိးေရစက္ျခင္းတူေသာ္လည္း တန္ဖုိးျခင္း မတူေတာ့။

    ေလာကႀကီးသည္ ေျခြမွ ရံ၏။ မေျခြလွ်င္ မရံေပ။ မွန္၏။ တခ်ိဳ႕ဆင္းရဲေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ဘာသာျခားတုိ႔က ဓနဥစၥာမ်ားျဖင့္ ေထာက္ပံ့ၾကေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေက်ာခုိင္းသြားေတာ့သည္။ အဘယ္သုိ႔ ကာကြယ္မည္နည္း။ တန္ခုိးၾသဇာ၊ ဓနဥစၥာတုိ႔သာရွိလွ်င္ ယင္းမိသားစုမ်ားကို စားနပ္ရိကၡာ တုိ႔ျဖင့္ေထာက္ပံ့ၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ထဲသုိ႔ေရာက္ေအာင္ ျပန္ၿပီးစည္း႐ုံးႏုိင္ေပမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရင္းအႏွီး ေတာင့္တင္းေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံ၊ ကုန္တုိက္စသည္မ်ားကို တည္ေထာင္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္လွေပသည္။ ဓနဥစၥာတုိ႔ရွိမွသာလွ်င္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးမ်ားကုိ ေထာက္ပ႔ံႏုိင္မည္မဟုတ္ပါေလာ။

    မတရားေလာဘ
    မတရားေလာဘဆိုသည္မွာ အတင္းအဓမၼလုိခ်င္ေသာ စိတ္၊ သူမ်ားဆီက ေငြကုိ အေခ်ာင္လုိခ်င္ေသာ စိတ္၊ လုယက္တုိက္ခုိက္ၿပီး လုိခ်င္ေသာစိတ္မ်ားပင္တည္း။ ကမၻာမွာ အစဆုံးျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈဒုစ႐ုိက္မွာ အဒိႏၷာဒါန ( ခုိးယူျခင္း)ပင္ ျဖစ္၏။ မတရားေလာဘကုိ အေျခခံ၍ျဖစ္ေသာ ဒုစ႐ုိက္တည္း။

    ကမၻာဦးလူမ်ားသည္ စားနပ္ရိကၡာအတြက္ ကုိယ့္လယ္ႏွင့္ကုိယ္ အသီးသီး စပါးစုိက္ပ်ိဳးၾက၏။ အစပိုင္း မွာ မည္သည့္ျပႆနာမွ မျဖစ္။ ေနာက္ပိုင္းေရာက္လာသည့္အခါ အေခ်ာင္သမားမ်ားက စပါးမ်ားကို ခုိးၾက ေတာ့၏။ ယင္းေလာဘကား မတရားေလာဘတည္း။ သုိ႔ႏွင့္ လူအမ်ားသည္ သမာသမတ္က်ေသာ လူ တစ္ေယာက္ကို ေခါင္းေဆာင္ခန္႔ၿပီး ``မင္း´´ဟု သမုတ္ကာ ရပ္ရြာနယ္ပယ္ကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔အတြက္ အုပ္ခ်ဳပ္ ခုိင္း၏။ သူခုိးဓားျပမ်ားကုိ တုိက္ခုိက္ေခ်မႈန္းဖုိ႔အတြက္ (သုိ႔မဟုတ္) မတရားေလာဘသမားမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ ေပးဖုိ႔အတြက္ မင္းဆုိသည္မွာ ေပၚေပါက္လာျခင္းျဖစ္ေပသည္။

    တလြဲဆံပင္ေကာင္း
    ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔သည္ `` ဒီေလာက္ရွိရင္ ေတာ္ပါၿပီ၊ ကိုယ့္မိသားစု တစ္သက္စားလုိ႔ မကုန္ဘူး၊ ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ခ်မ္းသာေတာ့ေကာ ဘာလုပ္မွာလဲ၊ ေသရင္ ကိုယ့္ေနာက္မပါဘူး´´ဟု စသျဖင့္ ေလာဘနည္းသလုိလုိ၊ ေရာင့္ရဲသလုိလုိနဲ႔ ေျပာတတ္ၾက၏။ တလြဲဆန္ပင္ေကာင္းျခင္းပင္တည္း။ အမွန္ကား ဤကဲ့သုိ႔ေျပာျခင္းသည္ ေလာဘနည္းျခင္းေၾကာင့္မဟုတ္၊ အမ်ိဳး ဘာသာကို အားမေပးလုိျခင္း၊ ဇြဲမရွိျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ကိုယ့္မိသားစုတစ္သက္ စားမကုန္ေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းသာေနလွ်င္ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳး သားခ်င္းမ်ားကုိ ေပးကမ္းႏုိင္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိထက္မက ခ်မ္းသာေနလွ်င္ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးကို ေထာက္ပံ ႏုိင္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။

    ဘုရားျမတ္စြာက ``ေရာင့္ရဲရမည္၊ တင္းတိမ္ရမည္´´ဟု ေဟာျခင္းသည္ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကုိ မရွာရဟု ေျပာလုိသည္မဟုတ္ေပ။ တခါတရံ မတရားေလာဘႀကီးသည့္အခါ ``တုတ္ႏွင့္ပစ္လုိ႔ရရ၊ ခဲႏွင့္ပစ္လုိ႔ရရ၊ ရဖုိ႔သာအဓိက´´ဟု ဆုိၿပီး ဒုစ႐ုိက္မ်ိဳးစုံ လုပ္ေတာ့၏။ လုယက္ျခင္း၊ ခုိး၀ွက္ျခင္း၊ ေခ်ာက္တြန္းျခင္း၊ တစ္ပတ္ ႐ုိက္ျခင္းစသည္တုိ႔ကား မတရား ေလာဘေၾကာင့္ျဖစ္၏။

    ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ မတရားေလာဘမ်ားကို ထိန္းေပးဖုိ႔အတြက္ ဘုရားျမတ္စြာက ``ရွိတာေလးႏွင့္ ေက်နပ္ရမယ္၊ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ျခင္းဟာ အေကာင္းဆုံးဥစၥာပါပဲ´´ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္ ေပသည္။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကုိ မလုပ္ဖုိ႔အတြက္ ေဟာေတာ္မူျခင္းမဟုတ္။

    တခ်ိဳ႕လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကား လူ႔ဘ၀ႀကီးကုိ ၿငီးေငြ႔သည့္အတြက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို မလုပ္ခ်င္ သေယာင္ေယာင္၊ ၃၁-ဘုံလုံးသည္ ဒုကၡသစၥာျဖစ္သည့္အတြက္ နိဗၺာန္တစ္ဘက္ကမ္းကိုပဲ အခုခ်က္ခ်င္း ကူးေတာ့မည့္ေယာင္ေယာင္ သံေ၀ဂတရားရေနသည့္ ေယာဂီသူေတာ္စင္ကဲ့သုိ႔ ေျပာတတ္ၾကေသး၏။ ထုိ ပုဂၢိဳလ္မ်ား တရားရိပ္သာကိုသြားၿပီး တရားအားထုတ္ေသာအခါ ၂-ရက္ေလာက္ အားထုတ္ၿပီး အိမ္ျပန္လာ ေတာ့၏။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ``က်န္းမာေရးကလည္း မေကာင္းဘူး၊ ဒီေတာ့ စိတ္သြားတုိင္း ကိုယ္ မပါေတာ့ ဘယ္ အားထုတ္လုိ႔ ေကာင္းေတာ့မွာလဲ၊ တရားျပဆရာကလဲ အေတြ႕အႀကဳံႏုေသးေတာ့ တရား နာရတာက အားမရပါဘူးေပါ့ကြာ´´ဟု စသျဖင့္ ဆင္ေျခအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၿပီး ကိုယ့္အျပစ္ကုိ သူမ်ားေပၚပုံခ် ေလ ေတာ့သတည္း။

    အမွန္ကား အေပၚယံအသိေလးကုိ တကယ့္``သံေ၀ဂတရား´´ဟု ထင္ေနျခင္းပင္တည္း။ ယင္းသုိ႔ ထင္ျခင္းသည္လည္း ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ လိမ္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ သူမ်ားအလိမ္မခံရဖုိ႔ထက္ ကုိယ့္ကိုယ္ကုိ အလိမ္ မခံရေအာင္ သတိျပဳသင့္၏။

    ေက်ာင္းဒကာႀကီးအနာထပိဏ္၊ ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါတုိ႔သည္ ေသာတာပန္ အရိယာပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾက၏။ သုိ႔ေသာ္ ကိုယ္ပုိင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ရွိၾကေပသည္သာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကီလူသားမွန္သမွ် စီးပြားေရးလုပ္ငန္းကုိ မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္သင့္ေပသည္။

    တစ္ေယာက္အားထက္ ဆယ္ေယာက္အားက ပုိထိေရာက္
    စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္သည့္အခါမွာလည္း ကိုယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ဖုိ႔ အထူးလုိအပ္လွ၏။ ဘာသာျခားမ်ားသည္ သူတုိ႔ဘာသာ၀င္တုိ႔ကုိသာလွ်င္ အထူးဦးစား ေပးၾက၏။ ထမင္းဆုိင္ျခင္းအတူတူ သူတုိ႔ဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ထမင္းဆုိင္ကိုသာ အားေပးၾက၏။ လုပ္ပုိင္ခြင့္ရွိ၏။ အျပစ္မဆုိသာေပ။ မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား အတုယူရမည္ဆုိသည္ကုိ သိရွိနားလည္ဖုိ႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္သည္။
    တိပိဋက မင္းကြန္းဆရာေတာ္ႀကီးသည္ပင္လွ်င္ ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း အားေပးၾကဖုိ႔ ကူညီၾကဖုိ႔ မိန္႔မွာ ေတာ္မူခဲ့ဖူးပါသည္။ ``သမဂၢါနံ တေပါ သုေခါ- ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္း စည္းလုံးမွ အခက္အခဲမွန္သမွ် ေက်ာ္လႊားႏိုင္ မည္´´ဟူေသာ ဘုရားျမတ္စြာ၏ အဆုိအမိိန္႔ကုိ လုိက္နာၾကမည္ဆုိလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ အထက္ တန္းက်က် မ်က္ႏွာပန္းလွလွျဖင့္ ေနႏုိင္သည္ဆုိသည္ကို မည္သည့္ေဗဒင္ဆရာကိုမွ် ေမးစရာ မလိုေပ။

    မည္သည့္အလုပ္ကုိပဲလုပ္လုပ္ ``တစ္ေယာက္အား´´ႏွင့္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းထက္ ``ဆယ္ ေယာက္အား´´ ႏွင့္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းက ပုိ၍ထိေရာက္၏။ ယေန႔ေခတ္၌ ႏုိင္ငံရပ္ျခားတုိင္းျပည္မ်ားသုိ႔ သြားေရာက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကသည့္ ျမန္မာျပည္သားတုိင္းရင္းသားမ်ားကုိ ေျမာက္ျမားစြာ ေတြ႕ရွိရေပသည္။ စည္းလုံးမႈ ညီညြတ္မႈသည္ ယင္းကဲ့သုိ႔တုိင္းတစ္ပါးမွာေနၾကသည့္သူမ်ားမွာ ပုိ၍ အေရးႀကီး၏။ တုိင္းတစ္ပါးတုိ႔၌ ``အလုပ္အကုိင္၊ ေနရာတုိက္ခန္း၊ အစိုးရ႐ုံး´´စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး အခက္အခဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေတြ႕ ရွိႏိုင္ေပသည္။ ယင္းအခက္အခက္မ်ားကုိ စုေပါင္းၿပီးေျဖရွင္းမွ ပုိ၍ အဆင္ေျပႏုိင္ပါ၏။
    လူတစ္ရာအတူေနေသာ္လည္း ``သူတစ္လူငါတစ္မင္း´´ ျဖစ္ေနၾကလွ်င္ ``တစ္ရာအား´´ မရွိေတာ့။ တခ်ိဳ႕ရြာ၊ ရပ္ကြက္တုိ႔၌ ဘာသာျခားလူဦးေရထက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္လူဦးေရက အဆမတန္ ပုိ၍မ်ား၏။ သုိ႔ေသာ္ ဘာသာျခားတုိ႔ကား စည္းလုံးမႈရွိရကား စီးပြားေရး၊ လူမႈေရးစသည္တုိ႔၌ ဘာသာျခားတုိ႔ကပဲ ေရွ႕ကဦးေဆာင္ ေနပါေတာ့သည္။ မနာလုိ၍ ေျပာျခင္းမဟုတ္ပါ။ အတုယူလုိေသာေၾကာင့္ ေျပာရျခင္းျဖစ္၏။
    ထုိအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ``အမ်ားအတြက္´´ဆုိသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု တုိးခ်ဲ႕ၿပီး ညီညီညြတ္ညြတ္ႏွင့္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔ အထူးလုိအပ္ေနပါၿပီ။ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာအတြက္ တက္ကုန္ရြက္ကုန္လႊင့္ၿပီး စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကလွ်င္ ျမန္မာ့တုိင္းရင္းသားမ်ား မႀကီးပြားစရာ အေၾကာင္းမရွိေပ။ ထုိကဲ့သုိ႔လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ သမၼာသမၺဳဒၶ ေခၚတြင္ ျမတ္ဘုရားရွင္၏ အလုိဆႏၵႏွင့္ ကိုက္ညီပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါသည္။

    -------------------------------

    သီတဂူ- အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ(ashindevindabhivamsa@gmail.com)
    သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္၊ စစ္ကုိင္း

    "ကုသုိလ္စိတ္"

    လူတစ္ေယာက္သည္ ``ဘုရားဒကာဆုိတဲ့ နာမည္တစ္လုံးရရင္ေတာ္ပါၿပီ´´ ဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ ဘုရား တည္ေန၏။ အျခားလူတစ္ေယာက္ကား ``သားေလးရွင္ျပဳဖုိ႔၊ လွဴႏုိင္တန္းႏုိင္ဖုိ႔´´ဟူေသာ စိတ္ျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ေဇာက္ခ်ၿပီး ႀကိဳးစားပန္းစားလုပ္ေန၏။ ထုိႏွစ္ေယာက္တြင္ ဘုရားတည္ေသာသူထက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကုိင္ေနေသာသူက ပုိ၍ျမင့္ျမတ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ သူ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္က မြန္ျမတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

    တခါက အလြန္ရင္းႏွီးေသာ တံငါသည္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရွိ၏။ တစ္ရက္လုပ္မွ တစ္ရက္စားရ ေသာေၾကာင့္ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဥပုသ္ေစာင့္ခ်င္ေသာ္လည္း ဥပုသ္မေစာင့္ႏုိင္ၾက။ သုိ႔ႏွင့္ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ ဥပုသ္ေစာင့္ဖုိ႔ တုိင္ပင္ၾကေလသည္။ လျပည့္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ တစ္ေယာက္က ေက်ာင္းသုိ႔ သြားၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္၏။

    က်န္ရစ္သူ ကုိတံငါသည္ကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စာရဖုိ႔အတြက္ ေလွတစီးနဲ႔ ေခ်ာင္းထဲမွာ ႀကိဳးစား ပန္းစားႏွင့္ ငါးမ်ားကုိ ဖမ္းရေလသည္။ ငါးမ်ား ႏွစ္ေယာက္စာရေသာအခါ တံငါတဲထဲ၌ အနားယူရင္း ဥပုသ္ေစာင့္သြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းကို သတိရေန၏။ ``အင္း ငါ့သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဘုန္းႀကီးထံကေန သီလခံယူေဆာက္တည္ ၿပီးေရာ့မယ္၊ အခုခ်ိန္မွာ ဘုရားရိပ္မွာ ေနၿပီးေတာ့ ပုတီးစိပ္တရားထုိင္လုပ္ေနေရာ့ေပါ့၊ အင္း ကုသုိလ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရေနေရာ့မယ္၊ သိပ္ေအးခ်မ္းမွာပဲ´´ဟု စဥ္းစားၿပီး သာဓုေခၚေနေတာ့၏။ လူက တံငါတဲ၌ေနေသာ္လည္း စိတ္က ေက်ာင္းေရာက္ေန၏။

    ေက်ာင္းသြားၿပီး ဥပုသ္ေစာင့္ေသာ တံငါသည္ကလည္း ပုတီးကုံးကုိင္ၿပီး က်န္ရစ္သူ သူငယ္ခ်င္းကို သတိရေနမိ၏။ ``အခုခ်ိန္မွာ ငါ့သူငယ္ခ်င္း ပုိက္ကြန္နွင့္ ငါးေတြ ဖမ္းေနေရာ့မယ္၊ ဒီေန႔ ငါ့အတြက္ ေ၀စုေပး ရမွာဆုိေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စာ ဖမ္းရမွာ၊ ဖမ္းမွဖမ္းပါ့မလား၊ ႏွစ္ေယာက္စာ မရရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲ´´ဟု ေတြးၿပီး ေလာဘႏွင့္ ေသာကျဖစ္ေနေတာ့၏။ လူက ေက်ာင္းမွာေနေသာ္လည္း စိတ္က ပုိက္ကြန္ထဲမွ မထြက္။

    စိတ္ထားျဖဴစင္ေအာင္ေနထုိင္ျခင္းကုိ ``ဥပုသ္ေစာင့္သည္´´ဟုေခၚ၏။ ယင္းသုိ႔ဆုိလွ်င္ ထုိတံငါသည္ ႏွစ္ေယာက္တြင္ မည္သူက ဥပုသ္ေစာင့္သနည္း။ အေျဖကား လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလုိထင္ရွားလွပါသည္။ ``စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာ``ဆုိသည့္အတုိင္း အတြင္းစိတ္ဓာတ္က တင့္တယ္လွ်င္ အရာခပ္သိမ္း တင့္ တယ္ေတာ့သည္သာ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားတည္တုိင္း ကုသုိလ္ရသည္ဟု ေျပာ၍ မရသကဲ့သုိ႔ စီးပြားေရးလုပ္တုိင္း လည္း တရားႏွင့္ေ၀းသည္ဟု ေျပာ၍ မျဖစ္ေပ။
    .....................................
    သီတဂူ- အရွင္ေဒ၀ိႏၵာဘိ၀ံသ(ashindevindabhivamsa@gmail.com)
    သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသုိလ္၊ စစ္ကုိင္း

    ''ဘ၀ဆုိတဲ ့ေနအိမ္''

    • I have no parents.
    • ငါ့မွာ မိဘမရွိပါဘူး။
    • I make the heavens and earth my parents.
    • ငါဟာ ေကာင္းကင္နဲ႕ေျမႀကီးကိုမိဘသဖြယ္ လုပ္ထားပါတယ္။
    • I have no home.
    • ငါ့မွာ အိမ္မရွိပါဘူး။
    • I make awareness my home.
    • ငါဟာ သတိကို အိမ္လုပ္ၿပီးေတာ့ ေနပါတယ္။
    • I have no life or death.
    • ငါ့မွာ ေမြးဖြားျခင္း-ေသဆံုးျခင္းဆိုတာ မရွိပါဘူး။
    • I make the tides of breathing my life & death.
    • ထြက္ေလ-၀င္ေလကိုပဲ ေမြးဖြားျခင္း-ေသဆံုးျခင္းလို႕ သေဘာထားပါတယ္။
    • I have no divine power.
    • ငါ့မွာ တန္ခိုးဣဒၶိပါဒ္ မရွိပါဘူး။
    • I make honesty my divine power.
    • ငါဟာ ရိုးသားမႈကို ငါ့ရဲ႕တန္ခိုးဣဒၶိပါဒ္အျဖစ္ လုပ္ထားပါတယ္။
    • I have no friend.
    • ငါ့မွာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း မရွိပါဘူး။
    • I make my mind my friend.
    • ငါဟာ ငါ့စိတ္ကို မိတ္ေဆြအျဖစ္ လုပ္ထားပါတယ္။
    • I have no enemy.
    • ငါ့မွာ ရန္သူ မရွိပါဘူး။
    • I make carelessness my enemy.
    • ငါဟာသတိမပါ၊ဥာဏ္မပါ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ျဖစ္သလိုေနတတ္
    • လုပ္တတ္တာကိုငါ့ရန္သူလိုသေဘာထားပါတယ္။
    • I have no armour.
    • ငါ့မွာ သံခ်ပ္ကာအကႌ် မရွိပါဘူး။
    • I make benevolence my armour.
    • ငါဟာသူတစ္ပါးေကာင္းက်ိဳးကို လိုလားတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကိုပဲ သံခ်ပ္ကာအကႌ်သဖြယ္လုပ္ထားပါတယ္။
    • I have no castle.
    • ငါ့မွာ ရဲတိုက္ႀကီး မရွိပါဘူး။
    • I make immovable mind my castle.
    • ငါဟာ မလႈပ္ရွား မယိမ္းယိုင္တဲ့ စိတ္ကိုပဲ ရဲတိုက္အျဖစ္ လုပ္ထားပါတယ္။
    • I have no sword.
    • ငါ့မွာ ဓားရွည္ မရွိပါဘူး။
    • I make absence of self my sword.
    • ငါဟာ အတၱမရွိျခင္းကိုပဲ လက္နက္ျဖစ္တဲ့ ဓားရွည္ႀကီးအျဖစ္ လုပ္ထားပါတယ္။

    "ေမေမ"

    ဇမၺဴတိုင္းမွာ အေျဖညႇိျပရရင္
    အပူလႈိင္းျဖာ ေဝဒနိကေတြနဲ႔
    လူတုိင္းမွာ အေမ ရွိတယ္…။

    မေရမရာ ပေဟဠိေတြေႀကာင့္
    အေသအခ်ာ အေဖမသိေတာင္မွ
    အေမ ရွိတယ္။

    ခ်စ္သဒၶါ ေဝကဲ
    ျပည့္တန္ဆာ အေမလည္း အေမ

    အေႄကြးႄကြယ္လွတဲ့
    ေစ်းသည္မ အေမလည္း အေမ

    အေႀကာင္းတရား အေၿခမြဲ
    သူေတာင္းစား အေမလည္း အေမ

    သမီးသားေတြ ႀကီးထြားေစေရာ့လို႔
    စီးပြား အေထြေထြ
    စိန္ ေ႐ႊ ပတၱျမား
    အိမ္ ေျမ ကားနဲ႔
    ေငြသား အေမြ
    ေပးနိုင္မွ အေမ မဟုတ္။

    ယိုင္နဲဲဲ႔နဲ႔ တဲအတြင္း
    လဲွခင္း အိပ္ေနစရာ တိုးဖယ္ေပးခဲ့
    အ႐ိုးဟင္း တစ္ဖဲ့စီေဝ
    ထမင္းရည္ အတူတူေသာက္
    ဗိုက္ေမွာက္ေတာ့ အတူတူ
    ျခင္ေထာင္မရွိ ျခံဳေစာင္မရွိ
    ခင္းအိပ္စရာ ဖ်ာလည္းမရိွလုိ႔
    ျခင္ကိုေသြးလွဴ အတူတူ
    ၾကမ္းပိုးေသြးလွဴ အတူတူ
    အပူကို မွ်ေဝ
    ဒုကၡကို ပိုမိုေလးနက္ေစ
    ပညာအေမြ ေရႊအိုး
    ႐ိုးသားမႈ ဂုဏ္သိကၡာ
    ေမတၱာ အၾကင္နာမွ တစ္ပါး
    အျခားေပးစရာ
    အေထြေထြမဲ့ေသာ္လည္း
    အေမ ဟာ အေမ ပဲေလ…။ ။

    "ကေလးအေတြး"

    ကေလးႏွစ္ေယာက္ ဆရာ၀န္ထံေရာက္လာသည္။ ဆရာ၀န္က ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ သားတုိ႕ ဟုေမးေသာအခါ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္ ဆယ္ျပားေစ့ကုိ မ်ိဳခ်လုိက္မိတယ္ ခင္ဗ်။ ထုိအခါ ဆရာ၀န္က ေဘးမွပါလာေသာ အျခားကေလးငယ္ကုိ ၾကည့္လုိက္သည္။ ထုိကေလးက ေအာ္ဟစ္ငုိရွဳိက္ေနသည္။ ေနစမ္းပါဦး၊မင္းကေရာ ဘာျဖစ္လုိ႕ငုိေနတာလဲ။ က်န္ကေလးငယ္က ရွဳိက္သံၾကားမွ ေျဖသည္။ သူမ်ိဳခ်လုိက္တဲ့ ပုိက္ဆံက ကၽြန္ေတာ့္ပုိက္ဆံ ခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ လူႀကီးေတြေရာ ဘာထူးလုိ႕လဲဟုက်ေနာ္္ေတာ္ေတြးမိသည္။ သူတပါး၏ဒုကၡကုိ စာနာဖုိ႕ထက္
    ကုိယ့္ပုိင္ဆုိင္မႈ ဆုံးရွဳံးနစ္နာျခင္း ကုိသာ ပုိၿပီး အဓိကက်သည္ဟု ေအာက္ေမ့တတ္ၾကသည္ မဟုတ္လား။ တုိက္တန္းနစ္ သေဘၤာႀကီးျမဳပ္ၿပီး လူေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆုံးသြားရသည္ဟူသည့္သတင္းကို ၾကားရသည့္အခါ ကၽြန္ေတာ္ ေထြေထြထူးထူး မခံစားရပါ။ ၀မ္းမနည္းမိပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းကုိက္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဟူေသာ စားသားတစ္ပုိင္းတစ္စကုိ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ရဖူးပါသည္။ ဒီအတြက္ ထူးျခားၿပီး မအံ့ၾသမိေတာ့ပါ။ လူဆုိသည္မွာ ကုိယ့္ဒုကၡသာလွ်င္ အႀကီးက်ယ္ဆုံး ဟု သေဘာထားတတ္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ အေရးႀကီးေသာ လူနာတစ္ေယာက္ကုိ ေျမာက္ဥကၠလာေဆးရုံ ႀကီးသုိ႕ပုိ႕ရန္ တကၠစီတစ္စီး လက္ျပၿပီး တားခဲ့သည္။ တကၠစီ ဒရုိင္ဘာက ညဥ့္နက္ေနၿပီဟုေျပာကာ ၂၅၀၀ိ/ -ေတာင္းသည္။ ေလွ်ာ့ပါဦးဗ်ာ၊ လူနာကစကားကုိ ဆုံးေအာင္ေျပာခြင့္မရလုိက္ပါ။ ကားဆရာက ေဒါသ တႀကီးေမာင္းထြက္သြားသည္။ သူ႕ဆယ္ျပားေစ့ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မ်ိဳခ်ခဲ့မိပါသလား။ သူ႕အတြက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္၏အသက္ထက္ ေငြ၂၅၀၀ိ/က ပုိအေရးႀကီးေနေပလိမ့္မည္။ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကုိစိတ္မဆုိးမိပါ။ ရယ္ေမာေနခ်င္ပါေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သည္ (အကယ္စင္စစ္) ကေလးမ်ားသာျဖစ္ၾကပါသည္။

    မင္းခုိက္စုိးစန္

    "စာၾကည့္တုိက္ အလွဴေတာ္"

    ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ ကာလုဂါ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား (BMSTU) မွ Village KD ၏ စတုတၳအႀကိမ္အလွဴအျဖစ္ လွဴဒါန္းခဲ့ေသာ ရန္ကုန္တိုင္၊ လွည္းကူးၿမိဳ႔နယ္၊ အင္ၾကင္းေတာင္ေျခ၊ စာဘူးေတာင္းေက်းရြာရွိ ျမန္မာ့စိမ္းလန္းေျမ လူငယ္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေဂဟာတြင္ လိုအပ္ေနေသာ စာၾကည့္တိုက္ အလွဴအတြက္ ျမန္မာေငြ ၁ သိန္း က်ပ္ (၁၀၀၀၀၀/ိ) ေပးပို ့လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသို ့ ကိုးေသာင္းကိုးေထာင့္ ႏွစ္ရာက်ပ္(၉၉၂၀၀/ိ) ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား ထည့္၀င္ေသာ အလွဴေငြ (၃၆၅၀)ရူဘယ္။ ျမန္မာေငြလဲႏွုန္း ၁ ေဒၚလာ = ၈၈၀ က်ပ္။ ပိုေငြ ၁၃၀ ရူဘယ္။ အလွဴေငြကို ေဒၚျမသူဇာေအး (၇/လပတ(ႏိုင္)092688) သုိ ့ ကေမာၻဇ ဘဏ္မွ တဆင့္ လြဲပို ့လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ ထိုစာၾကည့္တုိက္သည္ မိဘမဲ့ကေလးသံုးဆယ္ေက်ာ္ႏွင့္ ရြာနီးစပ္ခ်ဳပ္ရွိ ကေလးငယ္မ်ား၊ ရြာသူရြာသားမ်ားပါ အသိဥာဏ္ဖြင့္ၿဖိဳးေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး ဖြင့္လစ္မည္ျဖစ္သည္။ လွဴဒါန္းမွုမ်ားအတြက္ သာဓု အႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုႏိုင္ပါေၾကာင္း…………………။

    "စာသင္ေက်ာင္းအလွဴ"

    စစ္တကၠသိုလ္ အမွတ္စဥ္(၄၉) ေက်ာင္းဆင္းအရာရွိမ်ား၏ ေအာင္ပရဟိတ၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္း၊ ေအာင္ဆန္း(၃)ရပ္ကြက္၊ လိႈင္သာယာ ျမိ႕နယ္၊ ရန္ကုန္တိုင္းသို႔ လွဴဒါန္းမႈအား ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ လူငယ္မ်ားအသင္းမွ အက်ိဳးေဆာင္၍ သြားေရာက္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ အလွဴေငြ (၃၄၂၀၀၀/ိ- က်ပ္) လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္။ လွဴဒါန္းမႈ မွတ္တမ္းအစုစုတုိ႔အား ပတၱာႏုေမာဒနာ ျဖစ္ႏုိင္ပါေစရန္ႏွင့္ အပရေစတနာ ပြားမ်ားႏုိင္ေစရန္ အလုိ႔ငွာ အလွဴေငြမွတ္တမ္းပံုျဖင့္ ေဖၚျပလိုက္ပါသည္။

    Pulpit rock

    ''အႏႈိင္းမဲ့''

    * အႏႈိင္းမဲ့လာဘ္-က်န္းမာျခင္း။
    * အႏႈိင္းမဲ့မီး-ရာဂမီး(သို႕)အခ်စ္မီး။
    * အႏႈိင္းမဲ့ဥစၥာ-တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲျခင္း။
    * အႏႈိင္းမဲ့အျပစ္-ေဒါသအျပစ္။
    * အႏႈိင္းမဲ့ေဆြမ်ိဳး-အကၽြမ္း၀င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္။
    * အႏႈိင္းမဲ့ေရာဂါ-ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ျခင္းေရာဂါ။
    * အႏႈိင္းမဲ့ခ်မ္းသာ-နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ။
    * အႏႈိင္းမဲ့ဆင္းရဲ-ခႏၶာ၀န္ထမ္းရျခင္းဆင္းရဲ။
    * အႏႈိင္းမဲ့လမ္း-မဂၢင္ရွစ္ပါးလမ္း(သို ့)သတိပဌာန္လမ္း။
    * အႏႈိင္းမဲ့ပိုက္ကြန္-ေမာဟပိုက္ကြန္။

    ''ငရဲမက်ႏူိင္ေသာ ကုသုိလ္(၇)မ်ဳိး''


    (၁) ဘုရား တရား သံဃာ သံရဏဂုံသုံးပါး စြဲၿမ ဲေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၂) ငါးပါးသီလၿမဲေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၃) အာရုံဆြမ္း ေနဆြမ္း ေန႔စဥ္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၄) စာေရးတံမဲ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၅) ၀ါဆုိသကၤန္းလွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၆) ေရတြင္းေရကန္ လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။
    (၇) ေက်ာင္းေဆာင္လွဴဒါန္းေသာ ပုဂၢိဳလ္။

    ''ဒိ႒ိျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္း(၈)ပါး''

    ၁။ ခႏၶာ၏သေဘာကို မသိျခင္းေၾကာင္႔ ဒိ႒ိျဖစ္သည္။
    ၂။အ၀ိဇၨာေၾကာင္႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။
    ၃။ ဖႆေၾကာင္႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။ (ဖႆ=ထိေတြ႕မွု)
    ၄။ သညာအမွတ္မွားလို႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။
    ၅။ ၀ိတက္ေၾကာင္႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။ (၀ိတက္=အေတြးအၾကံ)
    ၆။ ႏွလံုးသြင္းမွားေသာေၾကာင္႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။
    ၇။ မိတ္ေဆြမွားႏွင္႔ ေပါင္းသင္းမိ၍လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။
    ၈။ မွားယြင္းေသာတရားကို နာရေသာၾကာင္႔လည္း ဒိ႒ိျဖစ္သည္။


    ဒိ႒ိ (၃)မ်ဳိး



    ဒိ႒ိသည္ သမၼာဒိ႒ိ ႏွင္႔ မိစၧာဒိ႒ိ ဟူ၍ႏွစ္မ်ဳိးရိွသည္။
    သမၼာ=မွန္ကန္ေသာ၊ ဒိ႒ိ=အျမင္၊ မိစၧာ=မွားယြင္းေသာ၊ ဒိ႒ိ=အျမင္ ဟူ၍ ဖြင္႔ဆုိထားပါသည္။
    ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကမိစၧာဒိ႒ိ အမ်ဳိးအစား(၆၂)ပါးရွိသည္ဟုေဟာၾကားခဲ႔ပါသည္။ယင္း(၆၂)ပါးကိုအက်ဥ္းခ်ဳံးလိုက္လွ်င္သႆတဒိ႒ိ၊ ဥေစၧဒဒိ႒ိ၊ သကၠာယဒိ႒ိ (၃)မ်ဳိးရွိပါသည္။
    ၁။ သႆတဒိ႒ိ =ခိုင္သည္ျမဲသည္ဟု ယူဆေသာ ဒိ႒ိ။
    ၂၊ ဥေစၧဒဒိ႒ိ = ပ်က္စီးျပီးလွ်င္ လံုး၀ ျပတ္သည္ဟု ယူဆေသာ ဒိ႒ိ။
    ၃။ သကၠာယဒိ႒ိ = အစစ္အမွန္ ရိွေသာ သကၠာယ (ခႏၶာငါးပါး)အေပၚ၌ အစစ္အမွန္မရိွေသာ ပညတ္မ်ားတင္စား၍ ထင္မွားေနေသာ ဒိ႒ိ။

    "ပရိတ္ရြတ္ဖတ္မည့္သူ ျပည့္စံုရမည့္အခ်က္မ်ား"

    (၁) ပရိတ္ေတာ္ကို ရုိေသေလးစားသည့္ အေနအထားရွိျခင္း။
    (၂) ပရိတ္ေတာ္၏ အနက္အဓိပၸါယ္ကို သိရွိနားလည္ျခင္း။
    (၃) ပရိတ္တရားေတာ္၌ ယံုၾကည္မွဳ အျပည့္အ၀ရွိျခင္း။
    (၄) လာဘ္လာဘကို မငဲ့ကြက္၊ မေမွ်ာ္လင့္ျခင္း။
    (၅) ပရိတ္တရားေတာ္ နာယူသူတုိ ့အေပၚ၌ သန္ ့ရွင္းေသာ ေမတၱာစိတ္၊ သနားစိတ္၊ ကရုဏာစိတ္ ရွိျခင္း။
    (၆) အသံထြက္၍ ရြတ္ဆုိျခင္း။
    (၇) ပုဒ္ပါဌ္ အကၡရာ ပီသမွန္ကန္ေအာင္ ရြတ္ဆုိျခင္း။


    ပရိတ္နာယူသူမ်ား ျပည့္စံုရမည့္အခ်က္မ်ား

    (၁) ပရိတ္ေတာ္ကို ထက္သန္ေသာ သဒၶါတရားယံုၾကည္မွဳ အျပည့္အ၀ျဖင့္ ရုိေသေလးစားစြာ နာယူျခင္း။
    (၂) အမိအဖကို သတ္ျခင္း စေသာ ၾကီးစြားေသာ ပဥၥနႏၱရိယကံၾကီး ငါးပါးမွ လြတ္ကင္းသူျဖစ္ျခင္း။
    (၃) ေဖာက္ျပန္စြဲလမ္းေသာ နိယတ မိစၦာဒိ႒ိ အယူ မရွိသူျဖစ္ျခင္း။

    ''ပါရမီ (၁၀)ပါး''

    ၁။ ဒါနပါရမီ= ေပးလွဴျခင္း ။
    ၂။ သီလပါရမီ= ကိုယ္ႏႈတ္ေစာင့္ထိန္းျခင္း ။
    ၃။ ေနကၡမၼပါရမီ= ကိေလသာေတာမွထြက္ျခင္း ။
    ၄။ ပညာပါရမီ= အေၾကာင္းအက်ဳိး ဆင္ျခင္ထိုးထြင္းသိျခင္း ။
    ၅။ ၀ီရိယပါရမီ= အားစိုက္ႀကိဳးစား လံု႔လရွိျခင္း ။
    ၆။ ခႏၲီပါရမီ= သည္းခံျခင္း ။
    ၇။ သစၥာပါရမီ= ေျဖာင့္မတ္/မွန္ကန္ျခင္း ။
    ၈။ အဓိ႒ာန္ပါရမီ= အဓိ႒ာန္တည္ေဆာက္ျခင္း၊ ျပတ္သားေသာဆႏၵ ။
    ၉။ ေမတၱာပါရမီ= စင္ၾကယ္ေသာခ်စ္ျခင္း ။
    ၁၀။ ဥေပကၡာပါရမီ= လစ္လ်ဴ႐ႈျခင္း/အသင့္အားျဖင့္ ။

    ''ပဌာန္း ၂၄ ပစၥည္း''

    ၁။ေဟတုပစၥေယာ-အကုသုိလ္ကင္း၍ ကုသိုလ္ႏွင့္ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
    ၂။အာရမၼဏပစၥေယာ-မ်က္စိနွင့္နားသည္ နိဗၺါန္သို႔မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၃။ အဓိပတိပစၥေယာ-ရုပ္နွင့္နာမ္နွစ္ပါးကိုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
    ၄။အနႏၱရပစၥေယာ-မ်ားလွစြာေသာ ကုသုိလ္တရားမ်ားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၅။သမနႏၱရပစၥေယာ-ရုပ္နွင့္နာမ္အတူရွိေသာ တရားတုိ ့ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၆။သဟဇာတပစၥေယာ-ရုပ္ ရုပ္ျခင္း ၊ နာမ္ နာမ္ျခင္း၊ ထင္ရွားစြာ သိရပါေစသား။
    ၇။အညမညပစၥေယာ-ရုပ္မွနာမ္သုိ ့၊ နာမ္မွရုပ္သုိ ့ေျပာင္းလဲ၍ သိရပါေစသား။
    ၈။နိႆယပစၥေယာ-ရုပ္နာမ္နွစ္ပါးတုိ ့၏တည္ရာကိုိ သိရပါေစသား။
    ၉။ဥပနိႆယပစၥေယာ-ရတနာသံုးပါးကို ဦးထိပ္ထားရပါေစသား။
    ၁၀။ပုေရဇာတပစၥေယာ-ေရွ ့ကျဖစ္ေသာအကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၁၁။ပစၦာဇာတပစၥေယာ-ေနာက္၌္ျဖစ္ေသာကုသုိလ္ကိုပယ္၍ ကုသုိလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၁၂။အာေသ၀နပစၥေယာ-လုိအင္ဆႏၵမရွိေအာင္ျပည့္စံုရပါေစသား။
    ၁၃။ကမၼပစၥေယာ-ကံသံုးပါးကို ထိန္းသိမ္းနုိင္ရပါေစသား။
    ၁၄။၀ိပါကပစၥေယာ-ဝဋ္ေၾကြးသံုးသြယ္ကို ပယ္ဖ်က္ရပါေစသား။
    ၁၅။အာဟာရပစၥေယာ-လုိရာ ဆႏၵ ျပည့္စံုစြာ ေထာက္ပံ့နုိင္ၾကပါေစသား။
    ၁၆။ဣၿႏၵိယပစၥေယာ-နာမ္ရုပ္ကို ထိန္းသိမ္းတတ္ေသာ ပညာနွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
    ၁၇။စ်ာနပစၥေယာ-သူေတာ္ေကာင္းတရား(၇)ပါးနွင့္၊ ဥာဏ္စဥ္(၅) ပါးတုိ ့နွင့္ ျပည့္စံုရပါေစသား။
    ၁၈။မဂၢပစၥေယာ-ဘာ၀နာ(၂ ) ပါးအေပါင္းကို အာရံုျပဳ၍ အထြတ္အထိပ္ပညာကို ရပါေစသား။
    ၁၉။သမၸယုတၱပစၥေယာ-သူေတာ္ေကာင္းတုိ ့နွင့္ေပါင္း၍ (၇ )ျဖာေသာတရားနွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား။
    ၂၀။၀ိပၸယုတၱပစၥေယာ-သူယုတ္မာနွင့္ေ၀း၍ အကုသုိလ္နွင့္ ကင္းရွင္းရပါေစသား။
    ၂၁။အတၳိပစၥေယာ-သမုတိနယ္၏ အရွိကို ဟုတ္မွန္စြာ သိရပါေစသား။
    ၂၂။နတၳိပစၥေယာ-ပရမတၳၱမရွိတရား၏ အသိကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။
    ၂၃။၀ိဂတပစၥေယာ-ေရွ့ ၌ ပြင့္ကုန္ျပီးျဖစ္ေသာ ဘုရားတုိ ့ကိုရွိခုိးပါရေစသား။
    ၂၄။အ၀ိဂတပစၥေယာတိ-ပြင့္လတၱံ႕ ေသာဘုရားတုိ ့ကို ရွိခုိးပါရေစသား။

    ''ပန္ၾကားခ်က္''

    ကၽြန္ေတာ့ဘေလာ့ထဲမွ အခ်ိဳ  ့ပုိ ့စ္ မ်ားသည္ သူငယ္ခ်င္းဘေလာ့မ်ား၊ အျခားဘေလာ့မ်ားမွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံမွ လုိက္နာသင့္ေသာ ပို ့စ္မ်ားကို ျပန္လွည္ေ၀ငွျခင္း ျဖစ္ပါသျဖင့္ အမွားပါခဲ ့သည္ျဖစ္ေစ၊ ခြင့္မေတာင္းမိခဲ ့သည္ျဖစ္ေစ ေတာင္းပန္ပါသည္။ အကယ္၍ မူပိုင္ရွင္မ်ားမွ ဖ်က္ေစလိုေသာ ပို ့စ္မ်ား ရွိခဲ့ပါက ေျပာၾကာႏုိင္ပါသည္။

     

    ‘တရားေတာ္မ်ား’

    Powered by Blogger.